Poprzednia

ⓘ Ron Guidry




Ron Guidry
                                     

ⓘ Ron Guidry

Guidry studiował na University of Southwestern Louisiana w Lafayette, gdzie w latach 1969–1970 grał w drużynie uniwersyteckiej Louisiana–Lafayette Ragin Cajuns. W czerwcu 1971 został wybrany w trzeciej rundzie draftu przez New York Yankees i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Syracuse Chiefs, reprezentującym poziom Triple-A. W Major League Baseball zadebiutował 27 lipca 1975 w meczu przeciwko Boston Red Sox jako reliever. W sezonie zasadniczym 1978 zagrał 25 meczów, zaś w postseason 3 jako starter,w tym jeden w World Series, w których Yankees pokonali Los Angeles Dodgers 4–3.

17 czerwca 1978 w meczu z California Angels ustanowił rekord klubowy zaliczając 18 strikeoutów. W tym samym roku po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd, zaliczył najwięcej zwycięstw w MLB 25, uzyskał najlepszy wskaźnik ERA 1.74 i otrzymał nagrodę Cy Young Award. Ponadto wystąpił w jednym meczu World Series, w których Yankees po raz drugi z rzędu pokonali Dodgers. W głosowaniu do nagrody MVP American League zajął 2. miejsce za Jimem Ricem z Boston Red Sox.

Jako zawodnik Yankees pięć razy zdobył Złotą Rękawicę. 7 sierpnia 1984 w meczu przeciwko Chicago White Sox zaliczył immaculate inning jako dziewiąty miotacz w historii MLB, zaliczając trzy strikeouty poprzez dziewięć narzutów. Od 3 marca 1986 do 12 lipca 1989, kiedy oficjalnie ogłosił zakończenie kariery, wraz z Williem Randolphem pełnił funkcję kapitana zespołu.

W późniejszym okresie był między innymi trenerem miotaczy w New York Yankees.