Poprzednia

ⓘ Federation des Societes Historiques de l’Europe Orientale




                                     

ⓘ Federation des Societes Historiques de l’Europe Orientale

Féderation des Sociétes Historiques de l’Europe Orientale – federacja towarzystw naukowych z Polski, Węgier i Czechosłowacji i innych krajów regionu istniejąca w latach 1927-1939.

                                     

1. Historia i działalność

Została utworzona w roku 1927 roku z inicjatywy polskich historyków Marcelego Handelsmana i Oskara Haleckiego. Wydawała "Bulletin d’information des sciences historiques en Europe Orientale”. Pismo to stanowiło pewnego rodzaju przegląd historiografii różnych krajów. Toczyły się dyskusje wokół pojęć dotyczących krajów Europy Wschodniej, Środkowej, Słowiańskiej. Federacja wyłoniła trzy zespoły o odrębnym składzie i zadaniach. Na czele wyłonionej 29 czerwca 1927 roku Komisji Wykonawczej Federacji tymczasowo stanął J.B. Novak, dyrektor archiwum w Pradze. Sekretarzem został Jan Rutkowski Poznań, członkami zaś profesorowie: Gieorgij Fłorowski Praga, emigracja rosyjska, Myron Korduba Lwów, jako przedstawiciel nauki ukraińskiej, J. Melick Budapeszt, Ferdo Šišic Zagrzeb, Stanisław Zakrzewski Lwów. Tegoż dnia ukonstytuowała się Komisja Biuletynu Informacyjnego z przewodniczącym Emerykiem Lukinichem Budapeszt na czele. Marceli Handelsman został redaktorem Biuletynu, zaś Tadeusz Manteuffel – sekretarzem. W skład Komisji weszli: Francis Balodis Ryga, Jaroslav Bidlo Praga, V. Mansikka Helsinki, Mauzaffer-bey Stambuł, N. Okouneff Praga, Heinrich Felix Schmid Graz, Ferdo Šišić Zagrzeb. W 1928 roku do dwóch komisji doszła trzecia, mianowicie Komisja Słownika starożytności słowiańskich pod przewodnictwem Franciszka Bujaka. W skład Federacji wchodziły akademie, towarzystwa naukowe, wydziały uniwersyteckie. W 1928 roku było to łącznie 26 towarzystw, w 1938 – 40 towarzystw.