Poprzednia

ⓘ Joanna Erbel




Joanna Erbel
                                     

ⓘ Joanna Erbel

Joanna Agnieszka Erbel – polska aktywistka miejska, działaczka polityczna, socjolog, feministka, kandydatka Partii Zieloni na prezydenta m.st. Warszawy w wyborach samorządowych w 2014.

                                     

1.1. Życiorys Wykształcenie

Absolwentka 2. Społecznego Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie przy ulicy Nowowiejskiej 5. Ukończyła studia magisterskie w Instytucie Socjologii UW. Jest doktorantką i wykładowcą w tym instytucie. Jej promotorką jest Aleksandra Jasińska-Kania.

Jest tłumaczką Polityczności Chantal Mouffe, oraz książki Moralne maksimum, moralne minimum Michaela Walzera.

                                     

1.2. Życiorys Działalność społeczna

Jest członkiem redakcji lewicowej "Krytyki Politycznej”, a do 2011 była również felietonistką portalu KP. Jej teksty dotyczyły główne tematyki wykluczenia i zarządzania Warszawą na tle europejskich i amerykańskich metropolii.

W 2009 znalazła się w gronie założycieli stowarzyszenia Duopolis. W 2010 przez rok mieszkała w Berlinie. W 2010 Erbel reprezentowała Polskę w KNOT – międzynarodowym eksperymencie socjologicznym konfrontującym trzy europejskie metropolie – Berlin, Bukareszt i Warszawę.

W lutym 2012 była główną organizatorką protestu w obronie śródmiejskiego baru mlecznego "Prasowy” Marszałkowska 10/16 – taniej jadłodajni z kilkudziesięcioletnią tradycją, która dla warszawiaków stała się symbolem taniego zbiorowego żywienia. Pomimo całonocnej okupacji pomieszczeń baru, lokal został zamknięty, ale dzięki protestowi i nagłośnieniu sprawy zyskał nowego – prywatnego właściciela, który prowadzi w nim podobną do dotychczasowej działalność. Akcja odbiła się szerokim echem w mediach ogólnopolskich otwierając debatę na temat roli zbiorowego żywienia w centrach dużych miast. Między innymi za tę akcję otrzymała "Stołek” – coroczną nagrodę stołecznego wydania "Gazety Wyborczej”.

W czerwcu 2013 Erbel współorganizowała protesty przeciw podwyżkom cen biletów komunikacji miejskiej w Warszawie. Była pełnomocnikiem komitetu obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej Stop Podwyżkom Cen Biletów ZTM, pod którą zebrano ponad 16 tysięcy podpisów. Komitet tworzyło kilkanaście organizacji społecznych i politycznych, w tym Partia Zieloni, Młodzi Socjaliści, Pracownicza Demokracja, Konfederacja Pracy, Kancelaria Sprawiedliwości Społecznej.

W drugiej połowie 2013 roku zaangażowała się w akcję społeczną w obronie domków fińskich na Jazdowie, zielonej dzielnicy sąsiadującej z budynkiem Sejmu RP inicjatywa "Otwarty Jazdów”. Celem akcji było zmuszenie władz samorządowych do otwarcia konsultacji społecznych w sprawie przyszłości tego terenu. Pokłosiem akcji była integracja środowisk miejskich aktywistów, którego rezultatem było powstanie rok później stowarzyszenia Miasto Jest Nasze, które – już jako komitet wyborczy w wyborach samorządowych w listopadzie 2014 – wprowadziło radnych do kilku warszawskich dzielnic.

Uczestniczyła w licznych blokadach eksmisji zadłużonych lokatorów.

Jest członkiem Rady ds. budżetu partycypacyjnego przy Prezydencie m.st. Warszawy, tworzącej ramy stołecznego budżetu partycypacyjnego. Należy również do Kongresu Ruchów Miejskich.

W ramach Think Tanku Feministycznego prowadziła warsztat dotyczący zarządzania cielesnością.

                                     

1.3. Życiorys Działalność polityczna

W wyborach samorządowych w 2014 była bezpartyjną kandydatką Zielonych na prezydenta Warszawy. W pierwszej turze wyborów uzyskała 2.41 procent głosów. Zagłosowało na nią 15 030 wyborców. Jednocześnie Joanna Erbel kandydowała do Rady Miasta z okręgu Mokotów, również bez powodzenia 2190 głosów. Po wyborach wstąpiła do Partii Zieloni, w styczniu 2015 zasiadła w radzie jej koła warszawskiego. Została także członkiem krajowego sądu koleżeńskiego partii. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku kandydowała do Sejmu z listy Zjednoczonej Lewicy która nie uzyskała mandatów. Na Joannę Erbel zagłosowały wówczas 884 osoby.

W 2016 rozpoczęła pracę w miejskim TBS. Później przeszła do Urzędu m.st. Warszawy, do Biura Polityki Lokalowej, gdzie zajmowała się polityką mieszkaniową. Przez kilkanaście miesięcy pracę w magistracie łączyła za zgodą miasta z pracą w rządowej spółce PFR Nieruchomości nadzorującej program Mieszkanie Plus, najpierw na stanowisku doradcy, a później dyrektora biura innowacji. Zakończyła pracę w Urzędzie m.st. Warszawy w lutym 2019.



                                     

2. Nagrody i wyróżnienia

W 2014 otrzymała "Stołek” za 2013 rok. "Stołek” to przyznawana co roku nagroda wydania stołecznego Gazety Wyborczej za wkład w życie Warszawy. W uzasadnieniu napisano:

W 2013 otrzymała Okulary Równości, wyróżnienie przyznawane przez Fundację im. Izabeli Jarugi-Nowackiej, w kategorii "Sprawiedliwość społeczna i zwalczanie ubóstwa” za "działania na rzecz lokatorów zgodnie z zasadą mieszkanie prawem – nie towarem, otwieranie przestrzeni miasta dla ludzi, działanie ponad podziałami”.

W 2014 zaliczona została przez magazyn "Teraz Polska" do grona 25 liderów mających największą szansę na uzyskanie wpływu na rozwój Polski.

                                     

3. Życie prywatne

W lipcu 2013 w tygodniku "Newsweek Polska” ukazał się tekst na temat poliamorii – relacji, w tym seksualnych, z kilkoma osobami jednocześnie, którego jedną z głównych bohaterek była Joanna Erbel.

Tuż przed wyborami samorządowymi w Warszawie miesięcznik środowiska LGBTQ "Replika” opublikował wywiad z Joanną Erbel, gdzie kandydatka określiła się jako osoba biseksualna. Półtora roku później Joanna Erbel wyszła za mąż za teologa protestanckiego i lokalnego działacza Partii Zieloni Łukasza Skurczyńskiego.