Poprzednia

ⓘ Feliks Rapf




                                     

ⓘ Feliks Rapf

Feliks Rapf – polski pedagog, publicysta, działacz turystyczny i społeczny, popularyzator nauki, taternik. Weteran obu wojen światowych oraz wojny polsko-bolszewickiej. Patron nowosądeckiego oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.

                                     

1. Życiorys

Urodził się w Tarnowie, szkołę powszechną ukończył w Zbarażu. Po ukończeniu gimnazjum w Nowym Sączu w 1909 roku rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Politechniki Lwowskiej. Od 1911 roku studiował na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany. Jako oficer armii austro-węgierskiej brał udział w walkach na frontach rosyjskim i włoskim. Od 1919 roku służył w Wojsku Polskim w stopniu kapitana. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Zdemobilizowany w 1921 roku, rozpoczął pracę jako nauczyciel w Gimnazjum im. Jana Długosza w Nowym Sączu. Uczył także w żeńskim Gimnazjum i Liceum im. Marii Konopnickiej.

Członek Towarzystwa Tatrzańskiego od 1908 roku, w roku 1924 został prezesem Oddziału PTT "Beskid” w Nowym Sączu. Funkcję tę sprawował do 1949 roku, z przerwą w okresie II wojny światowej. W latach 1928–1932 oraz 1935–1948 również z przerwą wojenną był członkiem Zarządu Głównego PTT. Jako prezes oddziału nowosądeckiego był organizatorem schronisk turystycznych w Szczawnicy Dolnej i na Przehybie. Był także autorem pierwszej w Polsce szczegółowej instrukcji znakowania szlaków turystycznych. Pasjonował się fotografią górską. Był także współzałożycielem oddziału PTMA w Nowym Sączu. W 1937 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Jako oficer brał udział w kampanii wrześniowej. Następnie powrócił do Nowego Sącza. Uczestniczył w tajnym nauczaniu. Po zakończeniu działań wojennych w 1945 roku organizował naukę w I Gimnazjum oraz odnowę Oddziału "Beskid”. Był zwolennikiem połączenia Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego i Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Do 1952 roku był prezesem nowosądeckiego oddziału PTTK. W tym samym roku przeszedł na emeryturę, nie zaprzestając działalności pedagogicznej i społecznej. Zarówno przed II wojną światową, jak i po jej zakończeniu, publikował m.in. w "Przeglądzie Turystycznym”, "Turyście”, "Wierchach”, "Horyzontach Techniki”, "Uranii”. W 1948 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł 7 marca 1972 roku w Nowym Sączu, został pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Rejtana. Jest patronem odrodzonego Oddziału PTT "Beskid” oraz nowosądeckiej ulicy.

Jego Wspomnienia wojenne 1914–1920, ze wstępem i pod redakcją naukową Dawida Golika, zostały opublikowane w 2011 roku.

                                     
  • Rzeczypospolitej lekarzami Szpitala Powszechnego w Sanoku byli: dr Jerzy Rapf Józef, Mieczysław Skalski, Marian Krzykowski, Józef Stangenhaus, Tytus Lemer
  • Jerzy Rapf 1796 - 1874 Jan Okołowicz 1800 - 1878 Jan Zarewicz zm. 1885 Cyryl Jaksa Ładyżyński 1830 - 1897 Aital Witoszyński 1846 - 1913 Feliks Giela
  • galicyjskiej, s. 373, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. Marta Szramowiat. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka
  • Przy ulicy zamieszkiwał radca sądu krajowego Franciszek Limbach, Stefan Rapf c.k. geometra ewidencyjny Roman Skoczyński z rodziną, w tym z synem Jerzym
  • w trzyklasowej szkole trywialnej dla dziewcząt kierowanej przez Józefę Rapf żonę Jerzego następnie była nauczycielką w czteroklasowej żeńskiej szkole

Użytkownicy również szukali:

...
...
...