Poprzednia

ⓘ Mount Melbourne




Mount Melbourne
                                     

ⓘ Mount Melbourne

Jest to duży stratowulkan pokryty przez lodowce, który znajduje się w północnej części Ziemi Wiktorii, w obrębie łańcucha Gór Transantarktycznych. Wulkan znajduje się na wysuniętym fragmencie wybrzeża, pomiędzy zatokami Wood Bay i Terra Nova. Został odkryty w 1841 przez kapitana Jamesa Rossa i nazwany na cześć lorda Melbourne, ówczesnego brytyjskiego premiera.

Mount Melbourne leży w centrum pola wulkanicznego rozciągającego się wzdłuż linii północ-południe. Na szczycie i zboczach wulkanu znajdują się kopuły lawowe i młode stożki. Jego ostatnia erupcja miała miejsce pomiędzy 1862 a 1922. Obecnie aktywność wulkanu przejawia się w postaci czynnych fumaroli, tworzących wieże lodowe.

                                     

1. Ochrona

Szczyt Mt. Melbourne był objęty ochroną jako Szczególnie Chroniony Obszar Antarktyki nr 118 Summit of Mount Melbourne o powierzchni 6 km 2. Wyznaczono go dla ochrony lokalnego środowiska, istniejące dzięki energii geotermalnej, która utrzymuje podwyższoną temperaturę gruntu. Umożliwia to rozwój unikalnego ekosystemu, zawierającego gatunki endemiczne. Występują tu mchy, wątrobowce, glony i jeden gatunek ameby skorupkowej Corythion dubium. W 2014 roku zatwierdzono nowy plan ochrony przyrody; trzy obszary aktywności geotermalnej u szczytu Mount Melbourne zostały włączone w skład nowego Szczególnie Chronionego Obszaru Antarktyki nr 175 High Altitude Geothermal sites of the Ross Sea region. Obejmuje on również fragmenty szczytów wulkanów Mount Erebus i Mount Rittmann, gdzie także występuje aktywność geotermalna. Utrzymano zakaz wstępu na fragment południowego obrzeża krateru Mount Melbourne Cryptogam Ridge, ustanowiony dla ochrony flory.

U stóp wulkanu, na przylądku Edmonson Point, znajdują się dwie kolonie pingwinów Adeli, które są objęte ochroną w ramach Szczególnie Chronionego Obszaru Antarktyki nr 165.