Poprzednia

ⓘ Ernest Habicht




Ernest Habicht
                                     

ⓘ Ernest Habicht

Ernest Artur Habicht – polski prawnik i dyplomata.

Syn Wilhelma i Wandy z d. Fihauser, ojciec był zarządcą dóbr ks. Pawła Romana Sanguszki w Gumniskach. Po ukończeniu gimnazjum w Tarnowie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, w 1897 uzyskując stopień naukowy doktora praw. Pracował w Sądzie Krajowym w Krakowie, a po złożeniu egzaminu sędziowskiego, w sądzie powiatowym w Krakowie. Następnie pracował w sądownictwie w Wiedniu, w 1914 osiągnął stanowisko pierwszego prokuratora Austro-Węgier.

W czasie I wojny światowej wszedł do Naczelnego Komitetu Narodowego NKN, pełnił funkcję członka Naczelnej Rady, następnie zastępcy sekretarza i sekretarza Prezydium. Od 1916 naczelnik Biura Prezydialnego NKN w Wiedniu. Korzystając ze swej pozycji w administracji państwowej Austro-Węgier przyczynił się do poprawy losu jeńców polskich z armii rosyjskiej w austro-węgierskich obozach jenieckich. Zabiegał również bezskutecznie o zwolnienie ich i włączenie do Legionów.

Od 1 XI 1918 do 1 XII 1918 w polskiej służbie dyplomatycznej jako delegat rządu w Wiedniu. 1 stycznia 1919 przyjechał do Warszawy, pracował w centrali MSZ do 1921. W 1922 odszedł ze służby dyplomatycznej i został zarządcą dóbr dzikowskich Tarnowscy, a potem ordynacji przeworskiej Lubomirskich.

W 1927 osiedlił się w Grodźcu na Śląsku Cieszyńskim, gdzie zakupił 1306 ha ziemi i zamek. Zajął się produkcją rolną, uruchomił produkcję serów w fabryce w Roztropicach, odrestaurował rezydencję i zgromadził w niej dużą kolekcję muzealno-biblioteczną m.in. kolekcja zbroi. W zbiorach zamkowych znajdowało się około 210 przedmiotów z epoki brązu znalezionych przy okazji budowy linii kolejowej Bielsko - Cieszyn 1887. W latach trzydziestych członek Rady Śląskiej Izby Rolniczej i prezes Stowarzyszenia Śląskich Hodowców Ryb Stawowych. Jego pasją było myślistwo. Podczas II wojny światowej zamek został przejęty przez niemieckie władze okupacyjne, kolekcja zrabowana. Ernest Habicht zamieszkał z rodziną w Krakowie, gdzie po wojnie zmarł. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Małżeństwo z Amalią z domu Niemczewską zm. 1971, córka Irma Bossowska 1983.

                                     

1. Bibliografia, literatura

  • Andrzej Pilch, Habicht Ernest Artur w: Polski Słownik Biograficzny, t. IX, Warszawa-Kraków-Wrocław-Gdańsk 1960-61 s. 217-218 wersja elektroniczna IPSB
  • Habicht Ernest w: Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana, Warszawa 1994, wyd. BGW, ​ISBN 83-7066-569-1 ​ s. 96;