Poprzednia

ⓘ Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy




Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy
                                     

ⓘ Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy

Sankt-Petersburski Państwowy Instytut Górniczy – pierwsza górnicza uczelnia techniczna w Rosji, a druga po freibergskiej na świecie. W październiku 2009 roku stał się jednym z laureatów konkursu programów rozwoju uczelni ubiegających się o kategorię "narodowego uniwersytetu badawczego”.

Powstał w Petersburgu w okresie, kiedy zakładano pierwsze wyższe uczelnie górnicze w Europie. Od początku działania był nie tylko szkołą dla przyszłych inżynierów górniczych, lecz także ośrodkiem badań naukowych z zakresu górnictwa i geologii. W 1773 r. utworzono przy nim muzeum, które z biegiem czasu zgromadziło bogate zbiory geologiczne, w 1817 r. założono Towarzystwo Mineralogiczne, od 1825 r. zaczęto wydawać "Gornyj Żurnał”. Instytut miał początkowo nazwę Szkoły Górniczej Gornoje Ucziliszcze, następnie od 1804 do 1833 r. Górniczego Korpusu Kadeckiego, w latach 1833-1834 – Instytutu Górniczego, od 1834 do 1866 r. – Instytutu Korpusu Inżynierów Górniczych. Od 1866 r. nazywa się ponownie Instytutem Górniczym, a w 1956 r. nadano mu nazwę Leningradzkiego Instytutu Górniczego imienia Plechanowa, który studiował tam w latach 1874-1876. W 2012 roku uzyskał nazwę Narodowy Mineralno-Surowcowy Uniwersytet "Górniczy”.

Na dziewięciu wydziałach kształci ponad szesnaście tysięcy studentów w 97 specjalnościach. Uniwersytet oferuje wszystkie cykle akademickie, studia licencjackie, magisterskie i profilowane specjalistyczne dla przyszłych pracowników firm zajmujących się poszukiwaniem, wydobywaniem i przetwarzaniem surowców, ropy naftowej, gazu, diamentów i rud metali. Kształci inżynierów dla inżynierii lądowej, budownictwa przemysłowego, inżynierii górniczej, energetyki, dystrybucji gazu, bezpieczeństwa przemysłowego oraz geo-ekologii.

Muzeum Górnictwa jest dziś jednym najlepszych muzeów nauk przyrodniczych na świecie. Zbiory z 80 krajów są wystawione w 22 salach o łącznej powierzchni około 2500 metrów kwadratowych. Biblioteka uniwersytecka gromadzi ponad milion książek, czasopism i gazet oraz rzadkich inkunabułów z XV-XIX wieku. Odrestaurowany kościół św. Makarego Egipskiego jest główną świątynią rosyjskich górników.

W roku 1988 Władimir Putin obronił na tej uczelni pracę doktorską z ekonomii.

Uniwersytet współpracuje z Politechniką Śląską w Gliwicach.

                                     

1. Znani absolwenci

W nawiasach daty studiów na uczelni

  • Witold Zglenicki 1870-1875 – geolog, hutnik, nafciarz, filantrop, ojciec nafty bakijskiej, polski Nobel, uczeń Dmitrija Mendelejewa.
  • Karol Bohdanowicz 1881-1886 – polski geolog, specjalista w dziedzinie geologii złożowej i górnictwa, geograf.
  • Stanisław Doborzyński -1889 – polski inżynier-technolog górnictwa.
  • Wincenty Choroszewski 1861-1866 – polski inżynier górniczy, pod koniec XIX w. kierujący górnictwem i hutnictwem na terenie Królestwa Polskiego.
  • Henryk Czeczott – polski inżynier, profesor Akademii Górniczej w Krakowie.
  • Jewgraf Fiodorow ur. 1879 – rosyjski krystalograf, geolog i matematyk.
  • Henryk Korwin-Krukowski – polski profesor metalurgii, rektor AGH
  • Aleksander Michalski zm. 1878 – wybitny polski geolog.
  • Bronisław Grąbczewski – polski topograf, etnograf, podróżnik i odkrywca w służbie rosyjskiej, generał lejtnant armii Imperium Rosyjskiego, badacz Azji Środkowej.
  • Stefan Czarnocki 1898-1906 – polski geolog oraz inżynier górniczy, specjalista geologii złóż węgli kamiennych i ropy naftowej.
  • Stanisław Kontkiewicz 1873-1876 – polski inżynier górniczy i geolog.
  • Hipolit Gliwic 1901-1905 – ekonomista, inżynier górnik i działacz gospodarczy, mason, senator w II RP.
  • Stanisław Doktorowicz-Hrebnicki 1888-1974 - polski geolog oraz inżynier górniczy, specjalista geologii złóż węgli oraz stratygrafii karbonu.