Poprzednia

ⓘ Madame Pompadour




Madame Pompadour
                                     

ⓘ Madame Pompadour

Jeanne Antoinette Poisson, markiza de Pompadour, po mężu Jeanne Antoinette Le Normant dÉtiolles, zwana Madame de Pompadour – markiza, metresa króla Francji Ludwika XV. Organizatorka rautów i balów na dworze królewskim w Wersalu, protektorka artystów, pisarzy i filozofów. Wywierała duży wpływ na awanse na dworze królewskim. Z jej inicjatywy powstała szkoła wojskowa w Paryżu i fabryka porcelany w Sèvres.

W roku 1741 w wieku 19 lat poślubiła Karola Wilhelma Le Normant dEtiolles. Miała z nim dwoje dzieci: chłopca, który zmarł w rok po urodzeniu i córkę Alexandrine-Jeanne, urodzoną 10 sierpnia 1744 roku, zwaną Fanfan.

                                     

1. Królewska faworyta

Miłość, a potem szczere przywiązanie Ludwika XV do markizy de Pompadour, trwało od pierwszego ich spotkania w 1745 roku, kiedy to rezolutna 24-latka wdarła się na bal maskowy w Wersalu, aż do jej śmierci. Skandalem dworskim było jej niskie pochodzenie mimo którego otrzymała solidne wykształcenie, ale dla króla nie miało to znaczenia.

Natychmiast oczarowała Ludwika urodą i urokiem osobistym. Hrabia Dufort du Cheverny pisał o niej:

Z czasem markiza straciła urok młodej kobiety o gładkiej skórze, kasztanowych włosach i zielono-brązowych oczach. Razem z urodą odeszło zainteresowanie króla, zwłaszcza że nie zadowalała już jego seksualnych wymagań. Utratę dawnego wdzięku pani de Pompadour rekompensowała bogatymi strojami i makijażem. Pewnego wieczoru pokazała się na salonach w sukni wartości 22 500 liwrów, za co można było kupić posiadłość ziemską.

Była znaną bywalczynią salonów paryskich, gdzie poznała między innymi Woltera, Duclosa oraz Monteskiusza. Markiza tworzyła przedstawienia teatralne i organizowała festyny i bale. Zakupiła kilka niewielkich pałacyków, które namiętnie remontowała i przebudowywała, dając zatrudnienie artystom, którzy wypełniali je dziełami sztuki. Każda z tych rezydencji była małym arcydziełem odznaczającym się kameralnością, co pozwalało odpocząć od blichtru Wersalu zobacz rokoko.

By zadowolić króla, organizowała w swych apartamentach przedstawienia teatralne i operowe, w których sama brała udział. Po jej pierwszym występie monarcha podszedł do niej i wyznał: Jesteś najbardziej czarującą kobietą we Francji!.

Zbudowała też w podwersalskim Trianon oranżerię i system szklarni, by król miał codziennie świeże warzywa i cytrusy, jakich nie mogła zaoferować mu kuchnia dworska.

                                     

2. Ostatnie lata

Rola królewskiej faworyty nie była łatwa. Opinia francuska obwiniała ją za klęski oręża i dyplomacji francuskiej, stała się obiektem satyr i kąśliwych paszkwili. Najcięższym ciosem była dla niej śmierć niespełna dziesięcioletniej córki Fanfan.

W okresie, kiedy markiza nie była już kochanką króla, został utworzony Jeleni Park. Było to miejsce, do którego sprowadzano młode dziewczynki. Zmarła w 1764 po przebyciu choroby płuc, ku radości córek króla nazywanych Mesdames Tantes: Adelajdy, Wiktorii i Zofii.

Za życia markiza de Pompadour mawiała: żyjmy hucznie i wesoło, a po nas choćby potop! fr. aprés nous le déluge. Załamany śmiercią madamme de Pompadour Ludwik dopiero po czterech latach, w roku 1768, wziął kolejną maîtresse-en-titre, paryską prostytutkę, madame du Barry.

                                     
  • 31 października 1758 Na tym stanowisku się nie sprawdził. Kuzyn Madame de Pompadour M. Le Normant de Mezy stwierdził o nim: accoutumé à Toulon à penser
  • lubiła kolejnych metres swojego ojca Madame Pompadour i Madame du Barry wykorzystywała to jej starsza siostra Madame Adelajda przywódczyni grupy trzech
  • 1727, w Wersalu zm. 10 lutego 1752, w Wersalu znana jako Madame Henriette lub Madame Seconde. Była najstarszą wraz ze swoją siostrą bliźniaczką Ludwiką
  • metresy władcy, Madame de Pompadour Zmarła ona jednak cztery lata przed ukończeniem pałacyku, więc dostał się on kolejnej kochance króla, Madame du Barry.
  • Wolter, J.J. Rousseau, J. d Alembert, Ludwik XV, Maria Leszczyńska oraz Madame Pompadour Jego uczniem był m.in. Joseph Ducreux. Jego ojciec był muzykiem. Potępiał
  • okres 30 lat prosperity. Ustąpił gdy ujawniła się opozycja ze strony Madame de Pompadour Od roku 1743 do swej śmierci w 1747 przyznawał zasłużonym urzędnikom
  • pracami był pałacyk Petit Trianon w Wersalu, zbudowany 1762 - 64 dla pani Madame Pompadour opera w pałacu wersalskim w roku 1751, plac Ludwika XV obecnie Zgody
  • Maintenon kochanka i późniejsza żona króla Ludwika XIV Madame Pompadour kochanka króla Ludwika XV Madame du Barry kochanka króla Ludwika XV Maria Anna Fitzherbert
  • tamże zm. 4 stycznia 1791 roku rzeźbiarz francuski, pod patronatem Madame Pompadour zaliczany do najlepszych rzeźbiarzy nurtu barokowego we Francji, mimo
  • Hungarotonu w 1986 roku na MC i LP. W 2004 roku wydano ten album na CD. Madame Pompadour 4: 00 Új harci dal 2: 58 Angyali vallomás 3: 42 Neurovízió

Użytkownicy również szukali:

ludwik xv, madame du barry, madame pompadour film,

...
...
...