Poprzednia

ⓘ Sebastos




                                     

ⓘ Sebastos

Sebastos – grecki odpowiednik rzymskiego tytułu cesarskiego august. W Cesarstwie Bizantyńskim w oficjalnej tytulaturze zastąpił termin łaciński. W XI wieku stał się podstawą do utworzenia licznych tytułów pochodnych.

Termin jest poświadczony na greckim Wschodzie od I wieku i stanowi tam odpowiednik rzymskiego tytułu august. Pojawia się w nazwach świątyń np. świątynia Sebastoi w Efezie i miejscowości: Sebaste, Sebastopolis. Po przyjęciu w VII wieku terminu basileus jako głównego tytułu cesarskiego stracił na znaczeniu. Do jego przywrócenia przyczynił się cesarz Konstantyn IX Monomach 1042-1055, który nadał tytuł sebasty swojej kochance Marii Sklerainie. W drugiej połowie XI wieku zaczął być przyznawany osobom szczególnie zasłużonym dla cesarza. Otrzymali go między innymi królowie Gruzji Bagrat IV i Jerzy II, a spośród arystokratów bizantyńskich Aleksy Komnen. Aleksy Komnen po objęciu władzy 1081 przeprowadził gruntowną reformę tytulatury cesarskiej w oparciu o tytuł sebastos. Utworzone przez niego tytuły sebastokrator, protosebastos, panhypersebastos, sebastohypertatos, pansebastohypertatos, protopansebastohypertatos były nadawane członkom rodziny cesarskiej i wskazywały na stopień pokrewieństwa i bliskości z cesarzem. Czyniły z obdarzonych nimi, wedle słów historyka P. Magdalino, raczej partnerów niż wykonawców władzy cesarskiej. L. Stiernon obliczył, że ponad 90% sebastoi należało do rodziny cesarskiej.

W XII wieku sebastoi zostali podzieleni na dwie grupy: zwykłych sebastoi i gambroi sebastoi. Ci ostatni byli członkami rodzin arystokratycznych, związanymi przez małżeństwo z krewnymi cesarskimi gambros oznacza po grecku zięcia i tworzyli wyższą klasę sebastoi. Tytuł sebastos stanowił za Komnenów najniższy z tytułów cesarskich, stosunkowo szybko zaczął się też dewaluować. Pod koniec XII wieku obdarzano nim dowódców wojsk plemiennych, a w Konstantynopolu używali go już w tym czasie sklepikarze. Stopniowo tytuł przyjął się również poza granicami Cesarstwa. W Bułgarii oznaczał stanowisko w administracji lokalnej, w Serbii używano go na oznaczenie różnych urzędów.

                                     
  • strefie oddziaływania Cesarstwa Bizantyńskiego. Termin stanowi złożenie słów sebastos szczęśliwy i autokratōr samowładca Żona sebastokratora była w Cesarstwie
  • Zachodnich Wielki Myrtaites Pierwszy Komes Protokomes Papias Drongariusz Sebastos Myrtaites Parakathimeneosi Miast wg hierarchii ważności miast Τακτικόν
  • zabezpieczenie granic Imperium Romanum. Od 129 roku nazywany był: Hadrianos Sebastos Olympios. W okresie 132 135 stłumił powstanie w Judei, a nazwę stolicy
  • Sebastes diaconus. Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego słowa σεβαστoς sebastos oznaczającego czcigodny, szanowny, dostojny Epitet gatunkowy mystinus
  • Jan Kantakuzen zm. 17 września 1176 dowódca wojskowy. Wyróżnił się w kampaniach Manuela I Komnena przeciwko Serbom, Węgrom i Pieczyngom w okresie 1150 - 1153
  • wyrażone w srebrze. Pierwszy ze zwojów zawiera 11 kolumn, omawia miesiące Sebastos Toth i Phaopi kolumny wydatków do dnia 16 odpowiadające okresowi 29

Użytkownicy również szukali:

...
...
...