Poprzednia

ⓘ Chór Męski Arion w Poznaniu




Chór Męski Arion w Poznaniu
                                     

ⓘ Chór Męski Arion w Poznaniu

Chór powstał w kręgu Zrzeszenia Kupców Podróżujących i Przedstawicieli Handlowych. Zebranie konstytucyjne odbyło się 21 września 1912 w Resursie Kupieckiej przy Świętym Marcinie 68. Przewodniczącym został inicjator założenia – Karol Schroeter. Wkrótce, na wniosek wiceprezesa Wojciecha Żnińskiego, kołu śpiewaczemu nadano nazwę "Arion" od 1932 "Chór Męski Arion". Podstawowym celem działania chóru było kultywowanie polskiej pieśni patriotycznej i ludowej oraz przez pieśń i pracę organizacyjną propagowanie idei wyzwolenia narodowego i społecznego wśród najszerszych warstw społeczeństwa, a także pielęgnowanie towarzyskości. Wysoki poziom artystyczny chór uzyskał pod kierownictwem najpierw Józefa, a potem Mieczysława Fibaków. Działalność została zahamowana od 1915 powołaniami do pruskiego wojska, a następnie udziałem członków w powstaniu wielkopolskim.

W latach 20. XX wieku chór przeżywał ponowną falę rozwoju. W 1923 ze stanowiska prezesa ustąpił Karol Schroeter, a zastąpił go Zygmunt Jaworski. Mimo trudności finansowych i częstych zmian dyrygentów, zespół zaliczono do chórów I kategorii 21 czerwca 1930. W latach okupacji hitlerowskiej chór został zdelegalizowany i oficjalnie zawiesił działalność, w praktyce koncertując w mieszkaniach prywatnych jako "Ósemka" w rzeczywistości było wtedy 28 członków. Po zakończeniu II wojny światowej chór wznowił działalność w trudnych warunkach utrata praktycznie wszystkich nut i instrumentów.

Początkowo zespołem kierował Edward Starczewski, następnie Stefan Stuligrosz, a potem, od 1946 do 1971 Witalis Dorożała. Chór rozwinął współpracę ze spółdzielnią wydawniczą Czytelnik, co dawało mu możliwość koncertowania w wielu miastach Wielkopolski. Uświetnił też Krajową Naradę Działaczy Kulturalno-Oświatowych w Warszawie w 1948. W 1949 zwyciężył m.in. w konkursie na najlepsze wykonanie pieśni radzieckiej, w konkursie radiowym "Nasze chóry śpiewają", a w 1951 w czasie współzawodnictwa chórów męskich. W 1952 otrzymał Odznakę Honorową I stopnia za wybitne osiągnięcia na polu upowszechniania polskiej kultury muzycznej. W 1958 uznano go za chór wzorcowy wraz z krakowskim "Echem" i warszawską "Harfą".

Chór borykał się z problemami lokalowymi, próby przeprowadzając gościnnie w różnych salach, m.in. w szkole na ul. Różanej. Od 1952 do 1960 próby odbywały się w lokalu Związku Zawodowego Pracowników Budowlanych przy ul. Szkolnej 1. Od 1962 otrzymał pomieszczenia w Pałacu Kultury Zamku Cesarskim.

W 1967 chór zainicjował cykl koncertów "Muzyka o zmierzchu", w 1970 "Muzyka i Architektura" na tle zabytkowych budynków Wielkopolski, a w 1975 "Moje pieśni". Zespół brał udział w obchodach centralnych, m.in. w Festiwalu XX-lecia PRL, gdzie zdobył Złoty Laur XX-lecia Polski Ludowej. W 1970 zdobył statuetkę Trygława na Festiwalu Pieśni Chóralnej w Międzyzdrojach. Wyjeżdżał też za granicę, m.in. zdobył wyróżnienie na Konkursie Chórów im. Beli Bártoka w Debreczynie 1961. Chór uświetniał takie uroczystości jak: 550. rocznica Bitwy pod Grunwaldem, Tysiąclecie Państwa Polskiego, przewiezienie urny z sercem gen. Jana Henryka Dąbrowskiego z Krakowa do Poznania, 60. rocznica powstania wielkopolskiego i odsłonięcie poznańskiego pomnika Tadeusza Kościuszki.

                                     

1. Osiągnięcia i nagrody

  • Złota Odznaka Pałacu Kultury w Poznaniu 1977,
  • Złota Lira – nagroda Prezydium Rady Narodowej m. Poznania 1974,
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki 1966,
  • Odznaka Honorowa Za zasługi w rozwoju województwa poznańskiego 1977,
  • Odznaka Honorowa Miasta Poznania 1962,
  • Nagroda Miasta Poznania i Województwa Poznańskiego 1963,
  • Złoty Krzyż Zasługi 1977,
  • Złota Odznaka z Wieńcem Laurowym Polskiego Związku Chórów i Orkiestr.
  • Wielkopolskie Dni Muzyki w Dusznikach - Złota Maska Orfeusza 1988 i trzykrotnie I miejsce 1993, 1994, 1995,
  • Medal Za zasługi dla rozwoju życia muzycznego na Ziemi Płockiej 1980,
  • Medal Pamiątkowy Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu XXV rocznica powstania LWP, 1968,
  • Srebrna Odznaka Odbudowa Warszawy 1964,
  • Ogólnopolski Festiwal Pieśni Chóralnej Oręża Polskiego w Pabianicach - Grand Prix 1997,
  • Odznaka Honorowa Za zasługi w rozwoju województwa płockiego 1983,
  • Odznaka Za zasługi dla Związku Bojowników o Wolność i Demokrację 1983,
  • Odznaka Honorowa Stopnia Pierwszego Złota Zjednoczenia Polskich Zespołów Śpiewaczych i Instrumentalnych 1952,
  • Odznaka Honorowa Stopnia Czwartego Złota z Laurem Polskiego Związku Chórów i Orkiestr 1972,
  • Złoty Laur XX-lecia PRL 1965,
                                     

2. Władze

Honorowi prezesi

  • Zygmunt Jaworski 1923-1935 i 1937,
  • Karol Schroeter 1912-1922,
  • Józef Grossmann 1923-1979,
  • Józef Skibiński.

Prezesi

  • Zygmunt Jaworski 1937,
  • Zygmunt Jaworski 1923-1935,
  • Zbigniew Ścigocki od 2013
  • Józef Skibiński 1966-1979,
  • Józef Skibiński 1957-1962,
  • Wiktor Czysz 1936,
  • Karol Schroeter 1912-1922,
  • Ludwik Porzyński 1953-1955,
  • Józef Grossmann 1945-1952,
  • Ireneusz Bartkowiak 1980-1982,
  • Stanisław Szajek 1963-1965,
  • Stanisław Mikołajczyk 1983-2013,
  • Józef Grossmann 1956,
  • Jan Semmler 1938-1939,

Kierownicy artystyczni

  • Aleksander Klichowski 1930-1939,
  • Mieczysław Fibak 1913-1914,
  • Zygmunt Latoszewski 1928,
  • Józef Fibak 1912,
  • Stanisław Guzikowski 1929,
  • Edward Sterczewski 19401-1944, "Ósemka",
  • Roman Lubierski 1929,
  • Stefan Stuligrosz 1945,
  • Witold Paszkiet 1926-1927,
  • Kazimierz Pendowski 1921-1925,
  • Witalis Dorożała 1946-1971,
  • Leszek Bajon od 1972-1984.