Poprzednia

ⓘ Wojciech Życiński




                                     

ⓘ Wojciech Życiński

Wojciech Życiński – polski prezbiter rzymskokatolicki, salezjanin, doktor habilitowany nauk teologicznych, dziekan Wydziału Teologicznego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie w latach 1997–2000, prorektor Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie w latach 2000–2006.

                                     

1. Życiorys

Urodził się 22 lutego 1953 w Nowej Wsi. Brat arcybiskupa Józefa Życińskiego. W 1972 uzyskał świadectwo dojrzałości. W 1973 wstąpił do zgromadzenia salezjanów w Kopcu. W latach 1974–1981 odbył studia w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie. Śluby wieczyste złożył 18 czerwca 1980 w Krakowie. Święceń prezbiteratu udzielił mu 19 czerwca 1981 w Krakowie biskup Albin Małysiak. W latach 1981–1985 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, uzyskując magisterium 1981, licencjat 1983 i doktorat 1985. Specjalizację pogłębiał, wyjeżdżając na stypendia naukowe na Katolicki Uniwersytet Ameryki w Waszyngtonie 1986 i do Marianum w Rzymie 1989. Habilitację w zakresie nauk teologicznych uzyskał w 1994 na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na podstawie rozprawy Jedność w wielości. Perspektywy mariologii ekumenicznej.

W 1985 został wykładowcą dogmatyki i ekumenizmu w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie, w latach 1990–1994 był tamże prefektem studiów. W latach 1989–1994 zajmował stanowisko asystenta w Katedrze Mariologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Został zatrudniony w II Katedrze Dogmatyki Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, gdzie w 1992 został asystentem, w 1994 adiunktem, a w 1995 objął funkcję kierownika katedry. W latach 1994–1997 sprawował urząd prodziekana Wydziału Teologicznego Papieskiej Akademii Teologicznej, a w latach 1997–2000 dziekana tego wydziału. W 2000 objął stanowisko profesora uczelnianego. Od 2000 do 2006 był prorektorem Papieskiej Akademii Teologicznej ds. Nauki i Współpracy Krajowej i Zagranicznej.

W 2012 został członkiem zwyczajnym Papieskiej Międzynarodowej Akademii Mariologicznej. Autor publikacji z zakresu mariologii, m.in. Johna H. Newmana teoria rozwoju doktryny mariologicznej Lublin 2010 i Matka, która pozostała Dziewicą Kraków 2017.