Poprzednia

ⓘ Jerzy Kossowski (pilot)




Jerzy Kossowski (pilot)
                                     

ⓘ Jerzy Kossowski (pilot)

Jerzy Kossowski urodził się 12 sierpnia 1892 w Grodnie, był synem Włodzimierza i Olgi z Machajów.

W 1910 zdał maturę w Korpusie Kadetów w Moskwie i podjął studia na Michajłowskiej Szkole Artylerii w Petersburgu. 6 sierpnia 1913 po ukończeniu szkoły jako podporucznik skierowany został do służby w 5 Syberyjskiej Brygadzie Artylerii. 20 maja 1916 został obserwatorem w 17 oddziale lotniczym awansując na stopień kapitana. W tym samym czasie został skierowany na kurs pilotażu w Szkole Pilotów w Sewastopolu, który ukończył 3 maja 1917 otrzymując przydział do służby w 13 myśliwskim oddziale lotniczym.

W grudniu 1917 uciekł z Rosji ogarniętej rewolucją do USA. 1 maja 1918 zgłosił się do komisji rekrutującej żołnierzy do armii polskiej tworzącej się we Francji. Pod koniec maja 1918 znalazł się w Paryżu w Armii Hallera i przeszedł pozytywną weryfikację. Jako porucznik został przeszkolony na samolotach francuskich i skierowany do eskadry myśliwskiej.

W kwietniu 1919 znalazł się na ziemiach polskich, 1 czerwca 1919 awansowany do stopnia majora WP; z 39 eskadry Breguetów skierowany do 59 eskadry Breguetów. Uczestniczył w działaniach wojennych na terenie Galicji Wschodniej. 25 kwietnia 1920 został szefem lotnictwa 3 Armii, później przesunięto go na analogiczne stanowisko w 4 Armii. 3 września 1920 odznaczony został Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari nr 3945. Odbył 126 lotów bojowych spędzając w powietrzu 374 godziny. 17 września 1920 został skierowany na kurs dla wyższych dowódców w Warszawie. 1 lutego 1921 został dowódcą 5 dywizjonu myśliwskiego, we wrześniu przeniesiony na analogiczne stanowisko w 3 dywizjonie myśliwskim. 8 czerwca 1921 został awansowany do stopnia podpułkownika. We wrześniu 1922 roku wziął udział w I Krajowym Locie Okrężnym, w klasyfikacji generalnej Konkursu zajął drugie miejsce. 1 grudnia 1924 roku został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. Od maja 1925 do września 1927 był dowódcą 11 pułku myśliwskiego. Znany był z tendencji do nadużywania alkoholu. Po odwołaniu ze stanowiska pracował w Departamencie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku.

W 1930 został oblatywaczem w Państwowych Zakładach Lotniczych. Oblatał licencyjny całkowicie metalowy samolot myśliwski Wibault 70. Prezentował w Bukareszcie samolot PZL P.1. W 1932 brał udział w Międzynarodowych Popisach Lotniczych American National Races w Cleveland. W lipcu 1931 wykonał skok ratowniczy na spadochronie podczas badań samolotu Lublin R.XIII. Wykonał też oblot PZL.16 zakończony wypadkiem skrzyżowanie linek do napędu lotek.

W 1937 porzucił pracę w lotnictwie i osiadł w Bydgoszczy. Zmarł 6 sierpnia 1939 w szpitalu w Krakowie, gdzie był leczony po tym jak kilka dni wcześniej strzelił do siebie z broni palnej. Powodem samobójczej śmierci było odrzucenie wniosku o powrót do czynnej służby wojskowej. Pułkownika pochowano na cmentarzu wojskowym w Krakowie kwatera 6 rząd płn. miejsce 1.

Postać pułkownika Kossowskiego jednego z najlepszych pilotów polskiego lotnictwa myśliwskiego posłużyła jako pierwowzór postaci pułkownika Rossowskiego w książce Marcina Wrońskiego Skrzydlata trumna.

                                     

1. Ordery i odznaczenia

  • Komandor Orderu Korony Rumunii
  • Order Świętego Włodzimierza z Mieczami II klasy Rosja
  • Kawaler Legii Honorowej Francja, zezwolenie Naczelnika Państwa w 1921
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Krzyż Walecznych – czterokrotnie 1921, 1922
  • Włoska Odznaka Pilota
  • Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari
  • Order Świętego Stanisława II klasy Rosja
  • Order Świętej Anny II i III klasy Rosja
  • Polowa Odznaka Pilota nr 4 "za loty bojowe nad nieprzyjacielem czasie wojny 1918-1920” - 11 listopada 1928
  • Order Świętego Stanisława z Mieczami III klasy Rosja