Poprzednia

ⓘ Edukacja globalna




Edukacja globalna
                                     

ⓘ Edukacja globalna

Edukacja globalna – część kształcenia obywatelskiego i wychowania poświęcona budowaniu świadomości istnienia zjawisk i współzależności o charakterze globalnym. Szczególny nacisk kładzie m.in. na tłumaczenie przyczyn i skutków opisywanych zjawisk, przedstawianie perspektywy Globalnego Południa, kształtowanie krytycznego myślenia oraz ukazywanie relacji między jednostką i procesami globalnymi. Edukacja globalna sprzyjać ma kształtowaniu postaw odpowiedzialnych, opartych na szacunku, uczciwości, empatii, zakładających osobiste zaangażowanie i gotowość do ustawicznego uczenia się. Zbliżonymi do edukacji globalnej terminami są – często stosowanymi zamiennie – edukacja rozwojowa i edukacja na rzecz zrównoważonego rozwoju. W zakres tematyczny edukacji globalnej – poza sprawami dotyczącymi rozwoju – wchodzą także prawa człowieka oraz tematy związane ze światowym pokojem i bezpieczeństwem.

W Polsce inicjatywy z zakresu edukacji globalnej wspierane są m.in. przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, które od 2005 roku organizuje coroczny konkurs regrantingowy dla organizacji pozarządowych.

                                     

1. Cele i zakres edukacji globalnej

Za główne cele edukacji globalnej uważa się zapewnienie:

  • przestrzegania praw człowieka ochrony godności człowieka
  • pokoju i bezpieczeństwa w skali globalnej
  • warunków do zrównoważonego rozwoju
  • wzrostu jakości życia w ubogich krajach "Południa” zróżnicowanie poziomu życia jest jednym ze źródeł konfliktu Północ-Południe
  • warunków rozwoju partnerskich relacji gospodarczych i społecznych pomiędzy krajami globalnej Północy i globalnego Południa

Osiągnięcie tych celów wymaga m.in. kształcenia postaw obywatelskich z równoczesnym uświadamianiem globalnych współzależności zdarzeń.

Konieczne jest wychowywanie ludzi kreatywnych i odważnych, świadomych swoich powinności, które nie ograniczają się do skali rodziny i społeczności lokalnych lub do skali narodu i państwa w określonej sytuacji historycznej np. powinność żołnierza broniącego zagrożonej Ojczyzny. Człowiek "wychowany dla pokoju” powinien szanować godność wszystkich ludzi i podejmować – w miarę własnych możliwości, na poziomie lokalnym i globalnym – starania o takie zmiany społeczne, które zmniejszą prawdopodobieństwo wystąpienia różnego rodzaju konfliktów.

Kształcenie w zakresie "edukacji globalnej” zajmuje niewiele miejsca w polskich programach nauczania poszczególnych przedmiotów. W 2009 roku te treści zostały częściowo uwzględnione w wytycznych dla przedmiotów "geografia”, "wiedza o społeczeństwie”, "historia i społeczeństwo” i "historia”, co nie jest jednak wystarczające, zwłaszcza że nauczyciele poszczególnych przedmiotów nie są przygotowani do takich działań są kształceni kierunkowo. Skuteczna edukacja globalna musi łączyć elementy klasycznego nauczania przedmiotów z innymi elementami, np. z edukacją etyczną i filozofią dialogu, przygotowywaniem do rozmów z ludźmi o innych poglądach w duchu otwartości i wzajemnego szacunku zgodnie postawą Józefa Tischnera wobec pojęć dobra i zła. W czasie zajęć muszą być stosowane partycypacyjne metody nauczania.