Poprzednia

ⓘ Halmoni




                                     

ⓘ Halmoni

Wianbu − koreańskie określenie kobiet do towarzystwa, ofiar japońskiej przemocy i niewolnictwa seksualnego, które od początku lat 90. domagają się od rządu Japonii przyznania do odpowiedzialności za organizację tego procederu.

Konkretna liczba Koreanek zmuszonych do prostytucji waha się od 100.000 do 200.000. Spora liczba wysoko postawionych polityków, historyków, a także dziennikarzy japońskich, odrzuca tezę o niewolnictwie seksualnym i twierdzi, że były one prostytutkami już w momencie konskrypcji, dostawały wynagrodzenie, bądź wyraziły zgodę na seksualną pracę.

W 1993 roku, pod wpływem nowych i powtarzających się zeznań dawnych ofiar, oraz doniesień historyków, rzecznik japońskiego rządu wydał tzw. oświadczenie Kōno, w którym przyznano, że japoński rząd i armia odpowiada za proceder niewolnictwa seksualnego. W 1995 premier Japonii Tomiichi Murayama wydał kolejne oświadczenie, w którym wyraził żal i przeprosił za wszystkie okrucieństwa których dopuścio się Cesarstwo Wielkiej Japonii w stosunku do jego sąsiadów. Oba oświadczenia zostały podtrzymane przez obecnego premiera, Shinzo Abe w jego wystąpieniu z okazji uczczenia siedemdziesiątej rocznicy zakończenia drugiej wojny światowej w sierpniu 2015 roku. Było ono jednak skrytykowane w koreańskich mediach i uznane jako nieszczere.

Problem wianbu jest po dziś dzień solą w oku w kontaktach pomiędzy Koreą i Japonią. Najnowszy incydent miał miejsce na początku 2017 roku, a który dotyczył wzniesienia pomnika pokoju przed konsulatem Japonii w Busan pod koniec grudnia 2016, w rezultacie czego Japonia wycofała swojego ambasadora w Korei. Po dziś dzień 9 luty 2017 ambasada Japońska operuje bez najwyższego przedstawiciela rządu japońskiego w obcym kraju.