Poprzednia

ⓘ László Hartmann




                                     

ⓘ László Hartmann

Hartmann urodził się w 1901 roku w bogatej rodzinie. W młodości trenował takie sporty jak boks i wrestling, ale następnie skupił się na wyścigach samochodowych. Korzystając z rodzinnego Hupmobilea pojawił się w 1928 roku na wyścigu organizowanym przez Tisztántúl Automobile Club. W latach 1929–1930 startował w Rajdzie Monte Carlo. W 1929 roku zdobył medal honorowy za ukończenie zawodów pomimo wypadku.

Aktywny na rynku nieruchomości i na giełdzie Hartmann zgromadził majątek i w okresie Bożego Narodzenia 1929 roku zakupił Bugatti T35B od Tivadara Zichyego. Samochód ten dysponował 2.3-litrowym silnikiem o mocy 140 KM. Kilka dni później Hartmann ustanowił pierwszy rekord prędkości na Węgrzech. Wkrótce później zakupił mniejsze Bugatti, dzięki czemu w tych samych zawodach mógł uczestniczyć w dwóch kategoriach.

W 1932 roku zakupił nowsze Bugatti T51, należące wcześniej do Hansa Lewyego. W tym okresie uczestniczył w około 15–17 wyścigach na Węgrzech i za granicą. Od regenta Miklósa Horthyego otrzymał medal Signum Laudis, podczas gdy ADAC przyznał mu złoty medal, a Malcolm Campbell – puchar.

Na sezon 1935 zapewnił sobie Maserati 8CM z sześciocylindrowym, półtoralitrowym silnikiem o mocy 180 KM. Samochodem tym zajął trzecie miejsce w Grand Prix Comminges, ponadto wystartował w Eifelrennen, Avusrennen i innych wyścigach. Jego rezultaty były na tyle satysfakcjonujące, że Maserati zaoferowało mu miejsce w swoim zespole na 1936 rok.

W roku 1937 używał Maserati 6C/34, który to samochód wcześniej należał do Tazio Nuvolariego. W tamtym okresie Węgier był półoficjalnym kierowcą Maserati. Grand Prix Niemiec ukończył na szóstym miejscu, ustępując jedynie "Srebrnym Strzałom” – Mercedesowi i Auto Unionowi. W Grand Prix Szwajcarii był dziesiąty, zaś w Grand Prix Czechosłowacji na torze im. Masaryka ścigał się w dwóch klasach, finiszując na odpowiednio trzecim i siódmym miejscu. W tym okresie, według niemieckiej prasy, Hartmann był trzynastym najlepszym europejskim kierowcą wyścigowym.

W Grand Prix Trypolisu w sezonie 1938 między próbującym wyprzedzić Hartmanna Giuseppe Fariną a Węgrem doszło do kontaktu, kiedy to kierowcy zahaczyli o siebie kołami. Wskutek tego zdarzenia pojazd Hartmanna wpadł w poślizg i przekoziołkował. Hartmann złamał kręgosłup i umarł w szpitalu następnego dnia.

Po ceremonii z udziałem gen. Pietro Badoglio jego ciało zostało przetransportowane włoskim samolotem wojskowym na Węgry. Został pochowany na żydowskim cmentarzu w Rákoskeresztúr.