Poprzednia

ⓘ Historia cyfrowa




Historia cyfrowa
                                     

ⓘ Historia cyfrowa

Historia cyfrowa, historia digitalna – praktyka badań i edukacji historycznej wykorzystująca narzędzia i zasoby cyfrowe; także kierunek teoretyczny w historiografii i historiozofii poruszający wynikające z cyfryzacji kultury i obiegu naukowego wyzwania dla nauki historycznej.

Jedną z czołowych instytucji historii cyfrowej jest amerykańskie Centrum Historii i Nowych Mediów ang. Center for History and New Media, zorganizowane przy Uniwersytecie Georgea Masona w Fairfax w Wirginii. Na stronach CHNM historia cyfrowa definiowana jest jako:

                                     

1. Definiowanie historii cyfrowej

Historia cyfrowa jest pojęciem obejmującym bardzo szeroki wachlarz problemów, m.in. praktykę i teorię digitalizacji zbiorów dziedzictwa historycznego oraz cyfrowych wydań tekstów historycznych, metody eksploracji tekstów ang. text mining, archiwizację i badanie zbiorów cyfrowych w tym zasobów WWW, nowe formy historycznych publikacji naukowych oraz komunikacji naukowej czy historyczne projekty nauki obywatelskiej. Z tego też powodu zasadność wykorzystywania tego pojęcia bywa kwestionowana zob. brzytwa Ockhama: skoro już dziś w praktyce badań historycznych powszechnie wykorzystywane są narzędzia i zbiory cyfrowe choćby biblioteki cyfrowe, edytory tekstów, proponowanie nowego kierunku nie wydaje się racjonalne. W dyskusji na łamach Journal of American History Michael Frisch przekonywał:

Z drugiej jednak strony historia cyfrowa uznana być może za odrębny kierunek badań i teorii historycznej, który nie mógłby się rozwinąć gdyby nie dostępność zasobów i narzędzi cyfrowych. Tworzenie cyfrowych edycji źródłowych i wizualizacji historycznych, automatyczna eksploracja tekstów czy projektowanie archiwów cyfrowych wymaga wiedzy i kompetencji wychodzących poza tradycyjny warsztat badania przeszłości.

                                     

2. Archiwistyka cyfrowa

Historia cyfrowa nie istnieje bez źródeł w formie cyfrowej. Jednymi z najważniejszych problemów poruszanych w ramach tego kierunku badawczego są więc metody gromadzenia, opracowywania, przetwarzania i udostępniania źródeł, tak zdigitalizowanych posiadających swoje analogowe oryginały, jak i źródeł born digital.

                                     

3. Społeczność naukowa

Wyraźnym wątkiem w dyskusjach na temat historii cyfrowej jest komunikacja naukowa. Praktycy nowych cyfrowych metod badań i edukacji historycznej są aktywni w Internecie. Biorą udział w projektach pracy grupowej online, prowadzą blogi i kontaktują się ze sobą w ramach nieformalnej grupy na Twitterze #twitterstorians. Podobnie jak w przypadku cyfrowej humanistyki ang. digital humanities standardem staje się naukowa dyskusja online czy publikowanie w modelu otwartego dostępu oraz alternatywne modele konferencji naukowych, np. THATCampy.