Poprzednia

ⓘ Batalion Lotnictwa




                                     

ⓘ Batalion Lotnictwa

W 1921 roku Wojska Lotnicze i Aeronautyka, jak ówcześnie nazywano Wojska Balonowe przeszły z organizacji wojennej na pokojową. Proces ten był połączony z demobilizacją. Zgodnie z przyjętą organizacją pokojową zostały sformowane trzy mieszane pułki lotnicze: 1 pułk lotniczy w Warszawie, 2 pułk lotniczy w Krakowie i 3 pułk lotniczy w Poznaniu. W skład pułków zostały włączone samodzielne dotychczas lotnicze dywizjony zapasowe I w Warszawie, II w Krakowie i III w Poznaniu z jednoczesnym przeformowaniem w kadry dywizjonów zapasowych pułków lotniczych. Komendantem kadry dywizjonu zapasowego 1 pułku lotniczego był major Władysław Waldemar Narkiewicz, komendantem kadry dywizjonu zapasowego 2 pułku lotniczego, podpułkownik Franciszek Schneider, a pełniącym obowiązki komendanta kadry dywizjonu zapasowego 3 pułku lotniczego, kapitan obserwator Andrzej Płachta. Dotychczasowe szkoły obsługi lotniczej dywizjonów zapasowych zostały przemianowane na szkoły mechaników lotniczych. Zadaniem kadr dywizjonów zapasowych było szkolenie szeregowych z kontyngentu. Pod koniec 1923 roku kadry dywizjonów zapasowych zostały zlikwidowane.

Na przełomie 1924 i 1925 roku na Sołaczu w Poznaniu został utworzony Oddział Służby Lotnictwa oddz. sł. lot. Zadaniem oddziału było szkolenie szeregowych dla potrzeb pozapułkowych formacji, zakładów i dowództw lotniczych. W miejsce szkół mechaników lotniczych w połowie 1924 roku została zorganizowana Szkoła Mechaników Lotniczych w Bydgoszczy.

Z dniem 1 listopada 1924 roku niżej wymienieni oficerowie zostali przeniesieni do Oddziału Służby Lotnictwa: kapitan obserwator Andrzej Płachta z 3 plot na stanowisko dowódcy oddziału, kapitan Marian Burchard z 2 plot na stanowisko dowódcy kompanii, porucznik Tadeusz Antonowicz z 3 plot na stanowisko dowódcy kompanii oraz porucznik Tadeusz Grzmilas z 1 plot i porucznik Tadeusz Neuman z 2 plot. W późniejszym terminie do oddziału został przydzielony porucznik Zygmunt Jarmicki z 4 plot i porucznik Ludwik Bikowski z Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr 2 w Lublinie. 1 grudnia 1924 roku kapitan Płachta został mianowany majorem w korpusie oficerów aeronautycznych, natomiast porucznik Antonowicz awansował na kapitana.

8 marca 1925 roku kapitan Bolesław Hullej został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty 82 pp do korpusu oficerów aeronautycznych z równoczesnym wcieleniem do Batalionu Balonowego w Toruniu i przydzielony do Oddz. Sł. Lot.

20 października 1926 roku porucznik Stanisław Cwynar został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Lotniczej.

12 stycznia 1927 roku zostali przeniesieni z 3 pułku lotniczego: podpułkownik Piotr Abakanowicz na stanowisko komendanta i porucznik Adam Antoni Dąbrowa na stanowisko dowódcy plutonu łączności, natomiast z oddziału ubył major Andrzej Płachta.

31 października 1927 roku ppłk. Abakonowiczowi powierzono pełnienie obowiązków dowódcy 11 pułku myśliwskiego w Lidzie, a nowym dowódcą oddziału został major Władysław Wiktor Kralewski, przeniesiony z Oficerskiej Szkoły Lotniczej.

Obsada oficerska Oddziału Służby Lotnictwa w 1928 roku

  • mjr Bohdan Krzyżanowski
  • mjr Władysław Wiktor Kralewski - komendant
  • por. Alojzy Błażyński
  • por. pil. Jan Kundegórski – zastępca komendanta Szkoły Podchorążych Lotnictwa
  • kpt. Bolesław Hullej
  • kpt. Józef Sidor
  • kpt. Zbigniew Górski
  • kpt. Czesław Brunner
  • por. Stanisław II Szukalski – oficer żywnościowy
  • kpt. Marian Burchard – komendant Szkoły Podchorążych Lotnictwa
  • kpt. Józef Jerzy Gawroński
  • por. Jerzy I Zieliński
  • por. Adam Antoni Dąbrowa – dowódca plutonu łączności
  • por. Henryk Liebek
  • por. pil. Tadeusz Grzmilas
  • por. Józef Robak
  • por. Henryk Gołaski - płatnik

W 1929 roku Oddział Służby Lotnictwa został przeformowany w batalion lotnictwa.

                                     

1. Batalion Lotnictwa

W 1929 roku Oddział Służby Lotnictwa został przekształcony w Batalion Lotnictwa.

22 sierpnia 1929 roku Minister Spraw Wojskowych marszałek Polski Józef Piłsudski zaszeregował do poszczególnych kategorii dodatku służbowego, następujące stanowiska oficerskie, objęte nową organizacją aeronautyki P.S. 10-800:

  • dowódca eskadry treningowej batalionu lotniczego – kat. VIII,
  • oficer mobilizacyjny kwatermistrzostwa pułku batalionu lotniczego – kat. VIIB,
  • zastępca dowódcy pułku batalionu lotniczego – kat. VIB,
  • oficer personelu instruktorskiego kompanii szkolnej batalionu lotniczego – kat. IX.
  • dowódca eskadry w pułku baonie lotniczym – kat. VIIB,
  • kwatermistrz – kat. VIIA,
  • dowódca kompanii szkolnej batalionu lotniczego – kat. VIII,
  • dowódca pułku batalionu lotniczego – kat. VIA,
  • adiutant pułku baonu lotniczego – kat. VIII,

23 grudnia 1929 roku podpułkownik Piotr Abakanowicz został przeniesiony z 5 pułku lotniczego na stanowisko dowódcy Batalionu Lotnictwa, a kapitan Czesław Brunner został zatwierdzony na stanowisku kwatermistrza b.lot.

31 marca 1930 roku do b.lot. zostali przeniesieni porucznicy: Władysław Łobaczewski z 4 plot, Jan Robiński i Czesław Kwinciński z 3 plot oraz Bronisław Drzewiecki z 1 plot.

7 czerwca 1930 roku Minister Spraw Wojskowych marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej Batalionu Lotnictwa.

18 czerwca 1930 roku podpułkownik Piotr Abakanowicz został "zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII”.

Z dniem 1 lutego 1931 roku major Edward Karaś został przeniesiony z 2 plot na stanowisko dowódcy b.lot.

W 1932 roku batalion został rozwiązany.

                                     

2. Szkoła Podchorążych Rezerwy Lotnictwa

W latach 1927–1931 w oddziale, a następnie batalionie zostały zorganizowane trzy kursy Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa, każdy po około 60 kandydatów. Komendantem szkoły był kapitan pilot Marian Burchard, jego zastępcą porucznik obserwator Jan Kundegórski, a jednym z absolwentów inżynier Zygmunt Puławski, późniejszy konstruktor samolotów myśliwskich serii "P”. Słuchacze w ciągu ośmiu miesięcy odbywali wstępne przeszkolenie wojskowe, a następnie kurs teoretyczny. Następnie podchorążowie byli kierowani na kurs pilotażu w Szkole Podoficerów Pilotów w Bydgoszczy, po którym powracali do szkoły celem ukończenia kursu teoretycznego. Słuchacze, którzy nie opanowali pilotażu kończyli szkolenie w zakresie służby technicznej lotnictwa.

                                     

3. Życiorys

  • Roczniki oficerskie 1924 i 1928.
  • Dzienniki Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych.
  • Kazimierz Bar, Zespoły akt szkół lotniczych, obrony przeciwlotniczej i przeciwgazowej, broni pancernych, saperów i łączności z lat 1918 - 1939, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 4, Centralne Archiwum Wojskowe, Warszawa 1972.
  • Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych.
  • Ryszard Bartel, Jan Chojnacki, Tadeusz Królikiewicz, Adam Kurowski, Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918-1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1978.