Poprzednia

ⓘ Hair (film)




Hair (film)
                                     

ⓘ Hair (film)

English version: Hair (film)

Hair – musical filmowy Miloša Formana z 1979, ekranizacja musicalu scenicznego Geromea Ragniego i Jamesa Rado, którego premiera odbyła się w październiku 1967 w off-off-broadwayowskim Public Theatre.

Sceniczna wersja Hair przedstawia wyidealizowany obraz życia dzieci-kwiatów, w którym króluje beztroska, niechęć do przemocy, równość rasowa i klasowa, przyjaźń itd. Piosenki musicalu były bardzo popularne, a on sam przyczynił się do zwiększenia zainteresowania ruchem hippisowskim w wielu krajach.

Nieco inne spojrzenie na zagadnienia kontrkultury hippisowskiej prezentuje Miloš Forman. Udało mu się połączyć w formie musicalu rzeczywiste problemy amerykańskiej młodzieży z przełomu lat 60. i 70. protesty przeciw wojnie w Wietnamie, rewolucja obyczajowa z ciepłą ironią typową dla "czeskiego realizmu” w kinematografii i literaturze.

Wyreżyserowanie Hair było, jak sam stwierdzał w wywiadach, jego marzeniem od 1967, gdy zobaczył broadwayowską wersję musicalu. Mógł go zrealizować dopiero po sukcesie Lotu nad kukułczym gniazdem. Oba filmy, mimo że odmienne w formie, mają zresztą ze sobą wiele wspólnego, chociażby głównego bohatera, nieprzystosowanego do rzeczywistości, który nie do końca rozumie, że w społeczeństwie istnieją granice, których przekroczenie okazuje się tragiczne w konsekwencjach. Forman jednak daje widzom nadzieję. W filmie z 1975 roku jest nią zachowanie i postać Indianina uciekającego z zakładu psychiatrycznego, a w Hair tłumy gromadzące się pod Białym Domem.

                                     

1. Fabuła

Z Oklahomy do Nowego Jorku przyjeżdża Claude Bukowski John Savage, by wstąpić do wojska i wyjechać do Wietnamu. W Central Parku napotyka grupkę hippisów, którzy wciągają go w swój wyidealizowany świat. W międzyczasie zakochuje się w tajemniczej, pięknej nieznajomej Beverly D’Angelo, a nowo poznani przyjaciele pomagają mu w odszukaniu jej. Dla Bukowskiego jednak, mimo zakochania się, ważniejszy jest obowiązek. Wstępuje do armii, gdzie przechodzi przeszkolenie dla żołnierzy wyjeżdżających do Wietnamu. Berger wpada na pomysł, by odwiedzić kolegę, więc nowojorscy hippisi oraz Sheila wyruszają do Nevady, gdzie realizują pomysł spotkania. Claude nie może jednak opuścić jednostki, nie pozwala mu na to jego poczucie obowiązku i dyscypliny. Dlatego Berger, nie zdając sobie sprawy z realiów wojskowych, postanawia go zastąpić. Gdy Bukowski spotyka się z pozostałymi osobami, a wśród nich Sheilą, którą kocha, w jednostce ogłoszony zostaje alarm bojowy i natychmiastowy wylot do Wietnamu. Berger, zagubiony w obcym dlań otoczeniu, usiłuje wyplątać się z nieporozumienia, które sam wywołał, ale nikt nie zwraca na niego uwagi. Przy akompaniamencie finałowej piosenki "Let the Sunshine In” rzędy żołnierzy – a między nimi Berger – wmaszerowują na pokłady samolotów transportowych i odlatują do Wietnamu. Bukowski spóźnia się na lotnisko i zostaje w kraju. Ostatnie ujęcia filmu pokazują grupkę przyjaciół zabitego w Wietnamie Bergera gromadzących się wokół jego grobu na waszyngtońskim Cmentarzu Narodowym Arlington i rosnący tłum hippisów tańczących przed Białym Domem w rytm muzyki wielokrotnie powtarzanego refrenu "Let the Sunshine – Let the Sunshine In” tłum. wpuśćcie słońce, pozwólcie świecić słońcu.

                                     

2. Obsada

  • Richard Bright − Fenton
  • Cheryl Barnes − narzeczona Huda
  • Charlotte Rae − dama w różowej sukni
  • Ellen Foley − solistka w piosence "Black Boys”
  • Treat Williams − Berger
  • Dorsey Wright − Hud
  • Michael Jeter − Woodrow Sheldon
  • Nicholas Ray − The General
  • Beverly D’Angelo − Sheila
  • John Savage − Claude Bukowski
  • Renn Woods – dziewczyna z kwiatami we włosach, śpiewająca utwór "Aquarius”
  • Laurie Beechman − solistka w piosence "Black Boys”
  • Annie Golden − Jeannie
  • Don Dacus − Woof
                                     

3. Nagrody i nominacje

  • 1980: nominacja do Césara w kategorii najlepszy film zagraniczny – Miloš Forman
  • 1980: nominacja do Złotego Globu w kategorii najlepszy musical
  • 1980: nominacja do Złotego Globu w kategorii najlepsza rola męska – Treat Williams
                                     
  • gdzie od 2000 roku prowadzi własny salon fryzjerski Jaga Hupało Thomas Wolff Hair Studio. W styczniu 2007 roku zdobył on rekomendację miesięcznika Uroda jako
  • University of Michigan. Znany z ról w musicalach Na wskroś nowoczesna Millie i Hair które przyniosły mu nominacje do nagrody Tony dla najlepszego aktora. Swój
  • Are You The One That I ve Been Waiting For ? Come Into My Sleep Black Hair Band Version Babe, I Got You Bad Producenci: Nick Cave and the Bad Seeds
  • będące własnością byłego menadżera zespołu Keitha Glassa. Blast Off The Hair Shirt King Ink Junkyard Big Jesus Trashcan Release The Bats Blundertown
  • Stream Beneath Poplars A Snowy Monday Litle Angel 1889 Child with red hair reading Biografia artystki w Hunter Museum of American Art ang. Kontrola
  • kanalikowate, łac. pili trianguli et canaliculi, ang. uncombable hair syndrome, spun glass hair bardzo rzadka anomalia strukturalna włosów, polegająca na
  • reż. Tadeusza Króla. Był również jurorem Open Hair Festival. Zmarł 13 listopada 2015 roku. Kwartalnik Hair Trendy jedno z najbardziej uznanych czasopism
  • dniach 10 - 24 maja 1979 roku. Imprezę otworzył pokaz amerykańskiego musicalu Hair w reżyserii Miloša Formana. Jury pod przewodnictwem francuskiej pisarki Françoise

Użytkownicy również szukali:

film milosa formana, hair film cały,

...
...
...