Poprzednia

ⓘ Jerzy Kolankowski




                                     

ⓘ Jerzy Kolankowski

Jerzy Adam Kolankowski – polski lekarz, poeta i dramaturg, alpinista i autor książek o tematyce turystycznej. Syn Juliana Kolankowskiego.

Jerzy Kolankowski w 1933 roku ukończył Gimnazjum im. J. Słowackiego w Przemyślu. W tym samym roku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Jeszcze podczas studiów, w dniu 5 czerwca 1938 roku zawarł związek małżeński z pochodzącą z Warszawy Zofią Teklą Walter. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił mu ukończenie studiów w normalnym trybie. Lata 1940-1945 spędził w Krakowie, pracując w Szpitalu św. Łazarza, początkowo jako wolontariusz, a kończąc jako p.o. asystenta lekarza. Wtedy też zdecydował się na wybór dermatologii jako specjalizacji. Dyplom lekarski Jerzy Kolankowski uzyskał w dniu 30 czerwca 1945 roku, przy czym antydatowano go na dzień 11 września 1942 roku. Nie pozostał w Krakowie – wraz z rodziną zdecydował się na wyjazd na Ziemie Odzyskane. W dniu 1 września 1945 r. objął stanowisko ordynatora oddziału dermatologicznego szpitala w Jeleniej Górze, natomiast zamieszkał w pobliskich Cieplicach. W 1947 roku uzyskał stopień naukowy doktora, broniąc rozprawy na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Oddziałowi dermatologicznemu szefował do 1974 roku, kiedy to przeszedł na rentę inwalidzką. W międzyczasie kierował również Przychodnią Powiatową w Cieplicach. Był członkiem Towarzystwa Dermatologicznego, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, opublikował również ok. 40 publikacji z zakresu dermatologii.

Działalność literacka Jerzego Kolankowskiego zapoczątkowana została jeszcze przed II wojną światową. Swoje wiersze i poematy publikował pod pseudonimami Jerzy Pług, Adam Śnieżkowski. Był również autorem słuchowisk oraz utworu dramatycznego. Zajmował się także tłumaczeniami – przełożył m.in. utwory Michała Anioła oraz Arthura Rimbaud oraz książki o tematyce górskiej Gastona Rébuffat. Był członkiem m.in. ZAiKS, Związku Literatów Polskich, Karkonoskiego Towarzystwa Naukowego oraz Unia Polskich Pisarzy Medyków. Od 1939 roku malował. Tematyką jego prac były pejzaże, portrety oraz akty. Uhonorowaniem jego talentu plastycznego był przyznany mu w 1989 roku tytuł artysty malarza.

Odrębną dziedziną działalności Jerzego Kolankowskiego była turystyka i alpinizm. Już przed wojną wędrował sporo po Bieszczadach, Gorganach, Czarnohorze i Beskidzie Śląskim. Po II wojnie światowej wędrował po Sudetach, wyjechał także pierwszy raz w Tatry 1947. W latach 1955-1965 dokonał kilkunastu pierwszych przejść w Śnieżnych Kotłach, sporo wspinał się w Górach Sokolich. Działał w lokalnych strukturach PTTK oraz Ligi Ochrony Przyrody; organizował także sudeckie struktury GOPR. Po ukończeniu kursu taternickiego w 1960 roku uzyskał uprawnienia instruktorskie wspinał się także w górach Kaukazu oraz w Alpach Alpy Wschodnie oraz Julijskie. Uprawiał turystykę narciarską, biorąc udział m.in. w Biegu Piastów.

Za swe zasługi był wielokrotnie odznaczany, m.in.:

  • Złotą Odznaką Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej,
  • Medalem Rodła,
  • Srebrną Odznaką Związkową Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia,
  • Medalem 40-lecia Polski Ludowej,
  • Odznaką Zasłużony Działacz Kultury,
  • Srebrną Odznaką Honorową Ligi Ochrony Przyrody
  • Złotym Krzyżem Zasługi,
  • Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,

oraz licznymi odznaczeniami branżowymi i lokalnymi.

                                     

1. Wybrane utwory i tłumaczenia

  • Salomonowe portki: fraszki, aforyzmy, słówka 2000
  • Arthur Rimbaud Dzieła z j. francuskiego, 1999
  • Gaston Rébuffat Gwiazdy i burze z j. francuskiego, 1962
  • Narty! Narty! Opowieści z białego szlaku 1979
  • Utracone Królestwo, wiersze 1996
  • Michał Anioł Wiersze. Wybór z j. włoskiego, 1962
  • Warszawa – poemat wojenny 1948
  • Skalne drogi Sudetów Zachodnich: przewodnik 1971
  • Arthur Rimbaud Słońce i ciało z j. francuskiego, 1992
  • Literatura pod Śnieżką 1996
  • Gdzie szum Prutu, Czeremoszu 1989