Poprzednia

ⓘ Carl Wieman




Carl Wieman
                                     

ⓘ Carl Wieman

Carl Edwin Wieman – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 2001 za otrzymanie nowego stanu materii, tzw. kondensatu Bosego-Einsteina, a także za pierwsze badania jego właściwości.

Ukończył fizykę w roku 1973 w Massachusetts Institute of Technology. Tytuł doktora uzyskał w roku 1977 na Uniwersytecie Stanforda. Od roku 1984 pracuje i wykłada, jako profesor, na University of Colorado w Boulder. Jest laureatem Nagrody Rabiego i Medalu Franklina.

Zajmuje się m.in. wykorzystaniem laserów do badań atomów. Przez wiele lat próbował za pomocą laserowego promieniowania chłodzić i zamykać atomy w tzw. pułapce. Jest współwłaścicielem trzech patentów wykorzystujących wiedzę o laserach w praktyce. W roku 1995, prowadząc badania wspólnie z E.Cornellem, stworzył eksperymentalnie w temperaturze 20 nanokelwinów nowy stan materii przewidywany już w 1924 roku hipotetycznie przez S.N.Bosego i A.Einsteina w postaci rozcieńczonego rozrzedzonego gazu atomów rubidu tzw. kondensatu Bosego–Einsteina. Badania te otwierają możliwość tworzenia nowych generacji układów scalonych, a tym samym komputerów kwantowych o niewielkich rozmiarach i ogromnej mocy obliczeniowej. W roku 2001 został wyróżniony za to odkrycie Nagrodą Nobla wspólnie z E. Cornellem i niemieckim fizykiem W. Ketterlem.