Poprzednia

ⓘ Ala al-Aswani




Ala al-Aswani
                                     

ⓘ Ala al-Aswani

Asawani urodził się 26 maja 1957 r. Jego matka, Zainab, pochodziła z rodziny arystokratycznej; jej wujek był Paszą i Ministrem Edukacji przed Rewolucją egipską w 1952 r. Jego ojciec, Abbas Al-Aswani, pochodził z Asuanu, był prawnikiem i pisarzem; został zapamiętany jako "urzekający i charyzmatyczny mówca mający szerokie poparcie wśród egipskiej inteligencji.” Abbas Al-Aswani regularnie pisał również eseje do tygodnika "Rose al-Yūsuf” pod pseudonimem Aswaaniyat. Zmarł kiedy Ala miał dziewiętnaście lat.

Aswani uczęszczał do Le Lycée Français w Kairze oraz otrzymał licencjat ze stomatologii na Uniwersytecie Kairskim w 1980 r. Tytuł magistra w stomatologii uzyskał na Uniwersytecie Illinois w Chicago. Mówi w języku arabskim, angielskim, francuskim i hiszpańskim. Studiował Literaturę Hiszpańską w Madrycie.

Al-Aswani poślubił swoją pierwszą żonę w wieku dwudziestu lat, była ona dentystką, miał z nią syna Seifa. Mając 37 lat, ożenił się ponownie, tym razem z Eman Taymoor z którą miał dwie córki, Mai i Nade. Pisał krytykę literacką pod tytułem" parenthetic phrase” do Egipskiej gazety Al Shaab z czasem stał się odpowiedzialny za kulturalną stronę czasopisma. Pisał również comiesięczne artykuły do Arab Democratic Nasserist Part i cotygodniowe do Al-Dustour a z czasem do Al-Shorouk. Obecnie pisze na łamach Al-Masry Al-Youm we wtorki. Jego artykuły są również publikowane w międzynarodowych gazetach takich jak: The New York Times, Le Monde, El Pais, The Guardian, The Independent i wielu innych.

Jego druga powieść, Kair. Historia pewnej kamienicy, przedstawia strukturę społeczną Egiptu stała się powszechnie znana w Egipcie oraz na Bliskim Wschodzie. Została ona przetłumaczona na 31 języków: angielski, grecki, bułgarski, kataloński, chiński, duński, turecki, holenderski, malajski, norweski, fiński, armeński, chorwacki, bośniacki, serbski, polski, portugalski, islandzki, francuski, słoweński, galicyjski, hiszpański, estoński, włoski, rumuński, rosyjski, koreański, szwedzki, niemiecki i słowacki.

W 2006 r. na podstawie książki Kair. Historia pewnej kamienicy został nakręcony film którego budżet wyniósł najwięcej w historii egipskiego kina. Był wyświetlany na wielu międzynarodowych festiwalach filmowych oraz okazał się wielkim hitem w Egipcie. Ala Al-Aswani miał zakaz uczestniczenia w premierze. Kair. Historia pewnej kamienicy jest jednym z niewielu filmów pokazujących tabu społeczne i powszechne przestępstwa władzy, takie jak fałszowanie wyborów. Wiele osób sądzi, że te dzieło odegrało ważną rolę w kształtowaniu nastrojów rewolucyjnych wśród egipskiego społeczeństwa. Ala Al Aswani mówi, że w czasie rewolucji w Egipcie wiele osób mówiło mu, że "Jesteśmy tutaj z powodu tego co napisałeś”.

W 2007," Kair. Historia pewnej kamienicy” została zaadaptowana na serial telewizyjny o tej samej nazwie.

W styczniu 2007 roku opublikowana została powieść "Chicago”. Jej akcja toczy się w mieście w którym autor studiował.

Al-Aswani znalazł się również na liście 500 Najbardziej Wpływowych Muzułmanów na Świecie. Był na pierwszym miejscu w rankingu "Top 100 Global Thinkers” w 2011 roku utworzonym przez Foreign Policy. W październiku 2010 Izraelsko/Palestyńskie Centrum Badania i Informacji IPCRI ogłosiło, że oferuje swoim hebrajskim czytelnikom przywilej czytania najpopularniejszej egipskiej powieści Kair. Historia pewnej kamienicy. Pomimo, że Aswani odmówił tłumaczenia książki na hebrajski i publikowania w Izraelu, izraelscy wolontariusze przetłumaczyli ją, a IPCRI rozpowszechniał ją za darmow w imię rozwoju społecznego. Al-Aswani oskarżył IPCRI i tłumaczy o kradzież i piractwo podkreślając swój sprzeciw wobec idei normalizacji stosunków arabsko-izraelskich. Wniósł skargę do Międzynarodowego Stowarzyszenia Wydawców.

W czasie arabskiej wiosny Ala Al-Aswani był na Placu Tahrir w Kairze przez 18 dni przed obaleniem Mubaraka. Był on jedynym z czołowych przywódców opozycjonistów. Po rezygnacji Husni Mubaraka, skonfrontował się z premierem mianowanym przez Mubaraka, Ahmadem Szafik w egipskiej telewizji ONTV. Szafik stracił panowanie nad sobą po atakach powieściopisarza. Był to pierwszy raz kiedy Egipcjanie mogli być świadkami poniżenia władzy przez cywila publicznie. W konsekwencji tego Ahmad Szafik został wyrzucony z SCAF.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...