Poprzednia

ⓘ Joseph Juran




Joseph Juran
                                     

ⓘ Joseph Juran

Urodził się w rodzinie rumuńskich Żydów. W 1912 roku przybył wraz z ojcem do Stanów Zjednoczonych. W 1917 roku uzyskał amerykańskie obywatelstwo. Mając 16 lat rozpoczął naukę w collegeu, którą kontynuował następnie na studiach na uniwersytecie Minnesota. Utrzymywał się wykonując drobne prace. W 1924 roku uzyskał licencjat z inżynierii elektrycznej.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w fabryce Western Electric. W 1926 roku był członkiem grupy specjalistów, która miała za zadanie wdrożenie nowych metod zarządzania jakością. Spotkał tu po raz pierwszy W. A. Shewharta. Przyjął propozycję uczestnictwa w pracach Shewharta, co dało mu możliwość nabycia doświadczenia w kwestiach statystycznej kontroli jakości. W międzyczasie w 1936 roku uzyskuje stopień doktora prawa na Uniwersytecie Loyola.

W trakcie II wojny światowej pracował w programie Lend-Lease, gdzie udało mu się usprawnić poprzez odbiurokratyzowanie odprawę statków płynących do Europy.

Po wojnie rozpoczął pracę jako samodzielny konsultant i wykładowca. W 1954 roku został zaproszony przez Związek Japońskich Naukowców i Inżynierów do wygłoszenia serii wykładów dla japońskich inżynierów. Okazały się one dużym sukcesem. Juran pozostał w Japonii, gdzie popularyzował idee jakości. Jednym z jego pomysłów było prowadzenie audycji radiowych poświęconych jakości. Przyczynił się także do ustanowienia dnia jakości.

W 1979 roku powołał Instytut Jurana, który ma na celu popularyzację i rozwijanie jego metod. W 1986 roku opublikował trylogię jakości planowanie, sterowanie i doskonalenie.

O ile William Edwards Deming skupiał się w swoich wskazówkach na sterowaniu, o tyle Juran mówi głównie o planowaniu, jako pierwotnym źródle dobrej jakości produktu.

Niektórzy autorzy wskazują, że Juran był pomysłodawcą kół jakości wdrożonych przez Kaoru Ishikawę.

                                     

1. Zasada Pareta

Juran jest autorem tzw. "zasady Pareta" czy "zasady 80/20", powszechnie przypisywanej włoskiemu ekonomiście i socjologowi Vilfredowi Parecie. Zgodnie z nią rozkład wielu cech przyjmuje stosunek 20% do 80%, np. około 80% przychodów przedsiębiorstwa generowanych jest przez około 20% jego klientów, lub 20% czasu poświęcanego pracy generuje 80% efektów tej pracy.

W 1951 r. Juran opublikował Quality Control Handbook, w którym zawarł zasadę "kluczowych nielicznych i błahych licznych" vital few and trivial many, mającą ujmować złą dystrybucję większości zasobów. Juran ujął tę zasadę jako pewne uniwersalne prawo odnoszące się do alokacji zasobów. W podawanych przykładach wskazał m.in., iż Vilfredo Pareto zajmował się nierówną dystrybucją bogactwa, i określał zasadę 20/80 mianem "zasady Pareta". Zrodziło to powszechne, błędne mniemanie, iż zasada ta wywodzi się od Pareta. Po latach Juran zaznaczył, że przypisanie takie jest błędne i jego źródłem jest nieprecyzyjny styl podręcznika. Zasada "kluczowych nielicznych i błahych licznych" została zaobserwowana przez wiele osób na długo przed Paretem. Jako uniwersalną zasadę sformułował ją dopiero Juran.