Poprzednia

ⓘ Włodzimierz Czetwertyński-Światopełk




Włodzimierz Czetwertyński-Światopełk
                                     

ⓘ Włodzimierz Czetwertyński-Światopełk

Włodzimierz Ludwik Stanisław Czetwertyński-Światopełk – książę, radca Komitetu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, spiskowiec, naczelnik cywilny powiatu łuckiego w powstaniu styczniowym, zesłaniec, obywatel ziemski guberni siedleckiej w 1909 roku.

                                     

1. Zarys biografii

Syn Kaliksta Czetwertyńskiego 1809–1888 i Marii Kropińskiej 1819–1839. Wnuk generała Ludwika Kropińskiego, prawnuk: Jana Tomasza Czetwertyńskiego-Światopełk, kasztelana czernihowskiego, Marcina Grocholskiego wojewody bracławskiego i Stanisława Kropińskiego, posła i konfederata barskiego.

Brał udział w powstaniu styczniowym na Wołyniu. Został aresztowany i zesłany na ciężkie roboty na Syberię. Po 4 latach powrócił z zesłania 1867. W 1906 roku został prezesem Komitetu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego oraz Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności. Był współzałożycielem Komitetu Obywatelskiego miasta Warszawy. Główny opiekun Tajnego Towarzystwa opieki nad Weteranami w Warszawie. Po swym teściu Sewerynie Macieju Uruskim 1817–1890, otrzymał cenny księgozbiór heraldyczny. Został pochowany na warszawskich Powązkach pod murem ul. Powązkowskiej II-18/19.

Podczas I wojny światowej członek Szwajcarskiego Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny.

Jego żona Maria Czetwertyńska-Światopełk z domu Uruska, którą poślubił we Lwowie 10 lipca 1873, urodziła 5 dzieci, była właścicielką dóbr Rudzieniec, działaczką społeczną, katolicką, oświatową, wieloletnią przewodniczącą Katolickiego Związku Polek, zmarła w 1931. Mieli trzech synów: Seweryna, Włodzimierza Szczęsnego i Ludwika oraz Zofię hr. Zamojską, Marię żonę Adama Tarnowskiego i Wandę hr. Żółtowską. Najstarszy syn Seweryn 1873–1945 był prezesem Centralnego Towarzystwa Rolniczego w Warszawie.