Poprzednia

ⓘ Ministerstwo Infrastruktury




Ministerstwo Infrastruktury
                                     

ⓘ Ministerstwo Infrastruktury

Ministerstwo Infrastruktury – polski urząd administracji rządowej obsługujący ministra właściwego do spraw dwóch działów administracji rządowej: transport i łączność. Ministerstwo zostało utworzone w 2018, we wcześniejszym okresie resort ten podlegał wielokrotnym reorganizacjom, urząd o tej samej nazwie istniał również w latach 2001–2005 oraz w latach 2007–2011.

                                     

1. Utworzenie ministerstwa

Utworzenie Ministerstwa Infrastruktury poprzedziło powołanie 9 stycznia 2018 Ministra Infrastruktury kierującego trzema działami administracji rządowej: transport, łączność, a także budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo. Początkowo obsługę ministra zapewniało dotychczasowe Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa, do przekształcenia tego urzędu w Ministerstwo Infrastruktury doszło po wydaniu rozporządzenia Rady Ministrów z 23 stycznia 2018 z mocą obowiązującą od dnia poprzedniego. W nowym resorcie pozostawiono sprawy związane transportem i łącznością, natomiast sprawy budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa przekazano do Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju.

                                     

2. Kierownictwo

  • Rafał Weber – sekretarz stanu od 4 kwietnia 2019
  • Małgorzata Kuźma – dyrektor generalny od 1 lutego 2016
  • Andrzej Bittel – sekretarz stanu ds. transportu kolejowego i realizacji inwestycji na kolei wcześniej od 20 września 2016 podsekretarz stanu
  • Marcin Horała – sekretarz stanu oraz pełnomocnik Rządu ds. Centralnego Portu Komunikacyjnego RP od 28 listopada 2019
  • Andrzej Adamczyk PiS – minister infrastruktury od 9 stycznia 2018
                                     

3. Struktura organizacyjna

W skład ministerstwa wchodzi Gabinet Polityczny Ministra oraz następujące komórki organizacyjne:

  • Departament Dróg Publicznych
  • Departament Kolejnictwa
  • Departament Transportu Drogowego
  • Biuro Dyrektora Generalnego
  • Departament Prawny
  • Sekretariat Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego.
  • Departament Budżetu
  • Biuro Ministra
  • Biuro Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego dla Rzeczypospolitej Polskiej
  • Departament Kontroli
  • Departament Współpracy Międzynarodowej
  • Departament Strategii Transportu
  • Biuro Administracyjno-Finansowe
  • Departament Lotnictwa
  • Biuro Zarządzania Kryzysowego
  • Departament Poczty

Organy podległe ministrowi lub przez niego nadzorowane:

  • Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
  • Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
  • Główny Inspektor Transportu Drogowego

Jednostki organizacyjne podległe ministrowi lub przez niego nadzorowane:

  • Przedsiębiorstwo Państwowe "Porty Lotnicze”
  • Transportowy Dozór Techniczny
  • Instytut Transportu Samochodowego
  • Polska Agencja Żeglugi Powietrznej
  • Instytut Badawczy Dróg i Mostów
  • Centrum Unijnych Projektów Transportowych
  • Instytut Kolejnictwa


                                     

4. Historia ministerstwa

Po raz pierwszy urząd o nazwie Ministerstwo Infrastruktury utworzony został na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 20 października 2001. Struktura przejęła całość kompetencji dotychczasowego Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej związanych z obsługą działów wymienionych w jego nazwie, ponadto do nowego ministerstwa włączono komórki Ministerstwa Gospodarki odpowiedzialne za sprawy działu łączność, a także komórki zlikwidowanego Ministerstwa Rozwoju Regionalnego i Budownictwa.

Ministerstwo Infrastruktury funkcjonowało w rządzie Leszka Millera oraz w pierwszym i drugim rządzie Marka Belki. Po powołaniu rządu Kazimierza Marcinkiewicza jego miejsce zajęło Ministerstwo Transportu i Budownictwa utworzone rozporządzeniem Rady Ministrów z 31 października 2005. Przekształcenie to było związane jedynie ze zmianą nazwy urzędu ministra oraz obsługującego go ministerstwa, zakres działania pozostał bez zmian. Do rozdzielenia kompetencji doszło dopiero po wydaniu rozporządzeń Rady Ministrów z 5 maja 2006 powołujących w miejsce istniejącej struktury Ministerstwo Transportu transport i łączność, Ministerstwo Budownictwa budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa oraz Ministerstwo Gospodarki Morskiej gospodarka morska, a od lutego 2007 również rybołówstwo.

Przywrócenia Ministerstwa Infrastruktury oraz likwidacji trzech dotychczasowych resortów dokonano po rozpoczęciu działalności pierwszego rządu Donalda Tuska. Urząd został utworzony rozporządzeniem Rady Ministrów z 16 listopada 2007 i ponownie objął sprawy związane z budownictwem, gospodarką przestrzenną i mieszkaniową, gospodarką morską, łącznością i transportem dział rybołówstwo został wtedy przekazany do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Ministerstwo funkcjonowało w niezmienionym kształcie przez kolejne 4 lata, w drugim rządzie Donalda Tuska zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 21 listopada 2011 jego miejsce zajęło Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej dział łączność znalazł się wówczas w nowo utworzonym Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji. Od listopada 2013 po połączeniu z Ministerstwem Rozwoju Regionalnego resort nosił nazwę Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju, a od grudnia 2015 po wydzieleniu gospodarki morskiej i rozwoju regionalnego do innych urzędów działał jako Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa.

                                     

5. Chronologia nazw ministerstwa

Resort, którego główną kompetencją był transport, funkcjonował od 1918 pod następującymi nazwami:

  • Ministerstwo Transportu 2006–2007
  • Ministerstwo Kolei Żelaznych 1919–1924
  • Ministerstwo Infrastruktury 2001–2005
  • Resort Komunikacji 1944
  • Ministerstwo Infrastruktury od 2018
  • Ministerstwo Kolei 1951–1957
  • Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju 2013–2015
  • Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej 2011–2013
  • Ministerstwo Komunikacji 1926–1939
  • Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa 2015–2018
  • Ministerstwo Infrastruktury 2007–2011
  • Ministerstwo Komunikacji 1957–1987
  • Resort Komunikacji, Poczt i Telegrafu 1944
  • Ministerstwo Transportu i Budownictwa 2005–2006
  • Ministerstwo Kolei 1924–1926
  • Ministerstwo Transportu Drogowego i Lotniczego 1951–1957
  • Ministerstwo Transportu, Żeglugi i Łączności 1987–1989
  • Ministerstwo Komunikacji 1918–1919
  • Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej 1989–2001
  • Ministerstwo Komunikacji 1945–1951
                                     

6. Ministrowie

Minister Kolei Żelaznych:

  • 1919–1920 – dr Kazimierz Bartel
  • 1923 – Leon Karliński
  • 1923–1924 – Kazimierz Tyszka
  • 1918–1919 – Stanisław Stączek
  • 1919 – Julian Eberhardt
  • 1922–1923 – Ludwik Zagórny-Marynowski
  • 1918 – Jędrzej Moraczewski
  • 14 września 1923 – 14 grudnia 1923 – Andrzej Nosowicz
  • 1920–1921 – Zygmunt Jasiński
  • 1918 – Julian Eberhardt
  • 1921–1922 – dr Bolesław Sikorski

Minister Kolei:

  • 1924–1925 – Kazimierz Tyszka
  • 1925–1926 – Adam Chądzyński
  • 1926 – dr Kazimierz Bartel

Minister Komunikacji:

  • 1932–1936 – Michał Butkiewicz
  • 1926–1928 – Paweł Romocki
  • 1928–1932 – Alfons Kühn
  • 1936–1939 – płk Juliusz Ulrych

Kierownik Resortu Komunikacji, Poczt i Telegrafu:

  • 4 listopada 1944 – 31 grudnia 1944 – Jan Rabanowski SD
  • 1944 – Jan Grubecki

Minister Komunikacji:

  • 1 stycznia 1945 – 28 lutego 1951 – Jan Rabanowski SD

Minister Kolei:

  • 1951–1957 – Ryszard Strzelecki PZPR

Minister Transportu Drogowego i Lotniczego:

  • 1957 – Ryszard Strzelecki PZPR

Minister Komunikacji:

  • 1976–1977 – Tadeusz Bejm PZPR
  • 1977–1981 – Mieczysław Zajfryd PZPR
  • 1969–1976 – Mieczysław Zajfryd PZPR
  • 1981–1987 – Janusz Kamiński
  • 1963–1969 – dr inż. Piotr Lewiński
  • 1957–1960 – Ryszard Strzelecki PZPR
  • 1960–1963 – Józef Popielas PZPR

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności:

  • 24 sierpnia 1989 – 20 grudnia 1989 – dr Franciszek Adam Wielądek PZPR
  • 23 października 1987 – 1 sierpnia 1989 – Janusz Kamiński

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej:

  • 1998–2000 – dr inż. Tadeusz Syryjczyk Unia Wolności
  • 6 lipca 1990 – 5 czerwca 1992 – Ewaryst Waligórski
  • 11 lipca 1992 – 26 października 1993 – Zbigniew Jaworski ZChN
  • 31 października 1997 – 8 grudnia 1998 – Eugeniusz Morawski Unia Wolności
  • 20 grudnia 1989 – 6 lipca 1990 – dr Franciszek Adam Wielądek PZPR, SdRP
  • 26 października 1993 – 31 października 1997 – dr hab. Bogusław Liberadzki SLD
  • 12 czerwca 2000 – 12 października 2001 – Jerzy Widzyk AWS

Minister Infrastruktury:

  • 19 października 2001 – 2 maja 2004 – Marek Pol Unia Pracy
  • 2 maja 2004 – 31 października 2005 – dr Krzysztof Opawski

Minister Transportu i Budownictwa:

  • 31 października 2005 – 5 maja 2006 – Jerzy Polaczek PiS

Minister Transportu:

  • 12 września 2007 – 16 listopada 2007 – Jerzy Polaczek PiS
  • 5 maja 2006 – 7 września 2007 – Jerzy Polaczek PiS
  • 7 września 2007 – 12 września 2007 – wakat na urzędzie, obowiązki ministra pełnił Prezes Rady Ministrów Jarosław Kaczyński PiS

Minister Infrastruktury:

  • 16 listopada 2007 – 7 listopada 2011 – Cezary Grabarczyk PO
  • 7 listopada 2011 – 18 listopada 2011 – wakat na urzędzie, obowiązki ministra pełnił Prezes Rady Ministrów Donald Tusk PO

Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej:

  • 18 listopada 2011 – 27 listopada 2013 – Sławomir Nowak PO

Minister Infrastruktury i Rozwoju:

  • 27 listopada 2013 – 22 września 2014 – Elżbieta Bieńkowska PO
  • 22 września 2014 – 16 listopada 2015 – Maria Wasiak

Minister Infrastruktury i Budownictwa:

  • 16 listopada 2015 - 22 stycznia 2018 – Andrzej Adamczyk Prawo i Sprawiedliwość

Minister Infrastruktury:

  • 22 stycznia 2018 – Andrzej Adamczyk Prawo i Sprawiedliwość


                                     

7. Siedziby

W latach 1918-1931 siedzibą resortu komunikacji był wybudowany w 1827 budynek mieszczący się na rogu ul. Nowy Świat 14 i al. 3 Maja obecnie Al. Jerozolimskie, w którym wcześniej – po powstaniu listopadowym – zlokalizowana była Izba Obrachunkowa, a następnie w okresie I wojny światowej 1915-1918 niemiecka Kolej Przewozów Wojskowych, Dyrekcja Generalna Warszawa Militäreisenbahn – Generaldirektion Warschau. W latach 1947-1951 w tym miejscu powstała siedziba KC PZPR, nazywana też Domem Partii lub Białym Domem, obecnie Centrum Bankowo-Finansowe.

W 1932 w większości, w dotychczasowym miejscu pozostało do 1939 szereg komórek organizacyjnych resortu, przeniesiono się do wybudowanego w latach 1929-1931 dla Ministerstwa Robót Publicznych gmachu według projektu Rudolfa Świerczyńskiego przy ul. Chałubińskiego 4/6.

Resort zmieniając niejednokrotnie swoją nazwę i kompetencje mieści się w nim do dnia dzisiejszego, z przerwą na okres II wojny światowej, w którym budynek stanowił jedno z centrum zarządzania okupacyjnej Dyrekcji Kolei Wschodnich Ostbahn-Betriebsdirektion 1939–1940, a następnie Dyrekcji Rejonowej Kolei Wschodnich Ostbahn-Bezirksdirektion 1940–1945.

W latach 1948-1950 kompleks gmachów znacznie rozbudowano według projektu Bohdana Pniewskiego. Część wysokościową można uznać za pierwszy wieżowiec wybudowany w Warszawie, jak i prawdopodobnie w całym kraju po II wojnie światowej. W latach 1951–1956 na trzynastym piętrze budynku było zainstalowanych 12 nadajników zagłuszających wybrane rozgłośnie na falach krótkich. W okresie 1945–2000 z tego budynku zarządzano też Polskimi Kolejami Państwowymi.