Poprzednia

ⓘ Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Drawnie




Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Drawnie
                                     

ⓘ Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Drawnie

Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Drawnie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Drawnie, w powiecie choszczeńskim, w województwie zachodniopomorskim. Należy do dekanatu Drawno archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.

                                     

1. Historia

Pierwsza wzmianka o istnieniu kościoła w Drawnie pochodzi z XII wieku. Na fundamentach dawnej świątyni w XV wieku została wzniesiona nowa budowla. W czasie reformacji od połowy XVI w. kościół został przystosowany do obrządku luterańskiego. W 1690 kościół poważnie ucierpiał w wyniku pożaru spaleniu uległo całe wyposażenie. Odbudowa świątyni przebiegała szybko: w 1696 ustawiono nowy ołtarz, w 1697 wykonano nowy chór dla szlachty, a w 1703 wstawiono nową kazalnicę.Po pożarze w 1800 r. bryłę kościoła wzbogacono o transept, a w 1820, od strony zachodniej dobudowano ryglową wieżę przykrytą hełmem obecnie niezachowanym.

Po zakończeniu II wojny światowej, w dniu 10 czerwca 1945 roku kościół został poświęcony pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy jako świątynia rzymskokatolicka. W 1951 została przy kościele utworzona parafia. W latach 1973-74 przebudowano zwieńczenie wieży. W latach osiemdziesiątych XX w. wstawiono nowe witraże. W 1997 odnowiono chór i zainstalowano organy – dar Siegmara Scickela z Niemiec.

                                     

2. Architektura i wyposażenie

Jest to budowla późnogotycka, orientowana, wzniesiona na planie krzyża łacińskiego z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium oraz zakrystią od północy i ryglową wieżą od zachodu. Jednonawowe wnętrze przykryte jest płaskim stropem. Korpus kościoła nakryty jest dachem dwuspadowym, wieża zaś dachem namiotowym.

                                     

2.1. Architektura i wyposażenie Wyposażenie

  • Barokowy ołtarz główny pochodzi z 1696 roku. Wykonany został przez Martina Hoffmana ze Stargardu. Pierwotnie był to ołtarz ambonowy. Składa się on z trzech części. Górna przedstawia Wniebowstąpienie, środkowa – Sąd Ostateczny, natomiast dolna – Matkę Bożą Nieustającej Pomocy. Z lewej i prawej strony części górnej mieszczą się rzeźby aniołów, natomiast z lewej i prawej strony części środkowej znajdują się rzeźby apostołów: św.Piotra i św. Pawła.
  • Ambona pochodzi z tego samego roku co ołtarz i jest ozdobiona wizerunkami trzech ewangelistów: św. Łukasza, św. Jana i św. Marka.
  • Chrzcielnica – drewniana, wykonana przez J. Gaedke w 1884
  • Tablice upamiętniające parafian poległych na frontach I wojny światowej i wojny francusko-pruskiej 1870-71.