Poprzednia

ⓘ Naziemne schrony obrony przeciwlotniczej we Wrocławiu




                                     

ⓘ Naziemne schrony obrony przeciwlotniczej we Wrocławiu

Naziemne schrony obrony przeciwlotniczej we Wrocławiu – schrony, które rozpoczęto budować w latach 1940–42, w czasach, gdy wojska niemieckie w wyniku II wojny światowej kontrolowały niemal całe terytorium Europy, a miasta niemieckie zagrożone były jedynie nalotami alianckiego lotnictwa. Militarna rola tych schronów nie była zbyt wielka, mieściły bowiem zbyt mało mieszkańców, ale w znacznym stopniu poprawiała morale ludności Wrocławia. W roku 1945, w czasie natarcia Armii Czerwonej były silnymi ośrodkami oporu, skutecznie chroniąc znajdujące się w nich załogi tak przed atakami z powietrza, jak przed ostrzałem artyleryjskim.

Schrony we Wrocławiu zaprojektował architekt Richard Konwiarz, ten sam, który współpracował z Maxem Bergiem przy projektowaniu Hali Stulecia i który projektował Stadion Olimpijski. Wszystkie pięć zachowały się do dziś w stanie dobrym lub dostatecznym, nie doznając większych uszkodzeń ani w czasie walk o Festung Breslau, ani w czasie ponadsześćdziesięcioletniej eksploatacji po wojnie. Stylistyka schronów nawiązuje do architektury rewolucyjnej epoki późnego klasycyzmu. Pierwowzorem mogły być prawdopodobnie również jego konstrukcji wybudowane w 1939 schrony naziemne w Świdnicy koło Zielonej Góry.

                                     

1. Schron ulica Grabiszyńska/Stalowa

Schron przy Grabiszyńskiej i Stalowej budowany był w latach 1940–41. Prostopadłościenna bryła wbudowana w blok uliczny wzorowana jest na więzieniu dla kobiet w Würzburgu z 1809 zaprojektowanym przez Petera Speetha. Dach schronu spłonął w czasie alianckiego nalotu prawdopodobnie w 1944 i obecnie jest całkowicie przebudowany m.in. na najwyższej kondygnacji urządzono mieszkania. Obecnie w bunkrze znajduje się Archiwum Miejskie Wrocławia.

                                     

2. Bunkier przy placu Strzegomskim

Cylindryczny wolno stojący schron przy ulicy Legnickiej koło placu Strzegomskiego powstał w 1942–43. Ma żelbetowe ściany grubości 1.1 metra i półtorametrowe stropy; wysokość schronu wynosi 25 metrów. Od 2 września 2011 budynek jest tymczasową siedzibą Muzeum Współczesnego Wrocław.

                                     

3. Bunkier ulica Słowiańska/Ołbińska

Cylindryczny schron przy ulicy Słowiańskiej i Ołbińskiej podobny jest w swej konstrukcji do tego z Legnickiej, jest jednak od niego znacznie mniejszy.

                                     

4. Bunkier przy ulicy Białodrzewnej

Także zaprojektowany przez Konwiarza i wybudowany w roku 1943 na planie prostokąta. Ma mury grubości 2 metrów. Bunkier będzie siedzibą Osiedlowego Domu Kultury Nowe Żerniki.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...