Poprzednia

ⓘ Konstanty Gruszecki




Konstanty Gruszecki
                                     

ⓘ Konstanty Gruszecki

Syn Kaspra Gruszeckiego – sędziego apelacyjnego Królestwa Polski i Franciszki Chociszewskiej.

Od 1819 roku – student Uniwersytetu Warszawskiego Wydział Prawa i Administracji, sekcja Prawa i Administracji. W 1822 uzyskał stopień magistra prawa i rozpoczął aplikację w Trybunale Cywilnym w Radomiu.

W 1825 roku został asesorem Trybunału Cywilnego w Lublinie. 1833–1840 – sędzia, następnie prokurator przy Trybunale Cywilnym w Lublinie. W 1842–1860 – sędzia Sądu Apelacyjnego Królewskiego Polskiego oraz prezes Trybunału Handlowego w Warszawie. Od 1861 roku – wiceprezes Sądu Apelacyjnego. Był członkiem Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim. W 1862 mianowany członkiem IX Departamentu Rządzącego Senatu. W 1856 radca stanu. W 1862 rzeczywisty radca stanu.

13 lipca 1867 roku przeniesiony w stan spoczynku. Wykształcony prawnik, autor wielu rozpraw prawniczych, członek Komisji Egzaminacyjnej przy Trybunale Cywilnym w Lublinie. Od 1842 przy Najwyższej Komisji Egzaminacyjnej przy Komisji Rządowej Sprawiedliwości.

Pochowany na Starych Powązkach w Warszawie kwatera 10-2-26.