Poprzednia

ⓘ Kościół św. Katarzyny w Golubiu-Dobrzyniu (Dobrzyń nad Drwęcą)




Kościół św. Katarzyny w Golubiu-Dobrzyniu (Dobrzyń nad Drwęcą)
                                     

ⓘ Kościół św. Katarzyny w Golubiu-Dobrzyniu (Dobrzyń nad Drwęcą)

Kościół Świętej Katarzyny w Golubiu-Dobrzyniu − jeden z dwóch kościołów rzymskokatolickich w mieście Golub-Dobrzyń, w województwie kujawsko-pomorskim. Mieści się w dzielnicy Dobrzyń nad Drwęcą. Należy do dekanatu dobrzyńskiego nad Drwęcą diecezji płockiej. Mieści się przy Placu Tysiąclecia.

                                     

1. Historia

W latach 1823−1827, dzięki materialnej pomocy właściciela pobliskiego majątku w Sokołowie, Antoniego Wybranieckiego 1781−1834, został zbudowany kościół. Został zbudowany jako budowla o jednej nawie w stylu klasycystycznym, początkowo bez wieży, która została dobudowana w 1886 roku. Od lat sześćdziesiątych XIX wieku mieszkał tu wikariusz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dulsku do której Dobrzyń nad Drwęcą i sąsiadujące z nim wsie należały aż do 1909 roku. W latach osiemdziesiątych XIX stulecia została zbudowana istniejąca do dnia dzisiejszego plebania. W 1909 roku biskup płocki Antoni Julian Nowowiejski beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1999 roku erygował parafię, której pierwszym proboszczem został ks. Czesław Rogacki. W latach jego duszpasterzowania 1909−1932 została wykonana polichromia w kościele, zostały ufundowane stacje Drogi Krzyżowej, zostały zainstalowane dzwony i został zbudowany wikariat.

                                     

2. Wyposażenie

W kościele zachowały się następujące zabytki:

  • świeczniki i krzyż na głównym ołtarzu wykonane w Zakładzie Norblina w Warszawie około 1750 roku
  • gotycki krzyż w głównym ołtarzu z XV wieku, wykonany w szkole pomorskiej
  • główny ołtarz, ołtarze boczne, ambona w formie łodzi i chrzcielnica z końca XVII wieku z dawnego kościoła dominikanów w Toruniu, rozebranego przez władze pruskie na początku XIX wieku
  • stacje Drogi Krzyżowej z początku XX wieku.
  • obraz św. Katarzyny Aleksandryjskiej w głównym ołtarzu namalowany przez Wojciecha Gersona − część ławek z początku XIX wieku, meble w zakrystii i konfesjonały z XIX wieku)
  • malatura świątyni ściany boczne i sufit z początku XX wieku
  • drzwi wejściowe do świątyni z końca XIX wieku