Poprzednia

ⓘ Odwołanie do natury




Odwołanie do natury
                                     

ⓘ Odwołanie do natury

Odwołanie do natury – argument lub retoryczna zagrywka, w której zjawisko opisuje się jako pożądane, ponieważ jest naturalne, bądź jako niepożądane, ponieważ jest nienaturalne. Argumentu tego używa się często w dyskusjach na temat homoseksualizmu, ekologii, medycyny, wegetarianizmu, feminizmu czy fizyki.

                                     

1. Forma

Naukowe podstawy wnioskowania z doświadczeń natury sformułował empirysta angielski David Hume w Traktacie o naturze ludzkiej. Formalna postać argumentu wygląda następująco:

N jest naturalne, Zatem N jest dobre lub właściwe. N jest nienaturalne, Zatem N jest złe lub niewłaściwe.

W stanowisku Komitetu Biologii Ewolucyjnej i Teoretycznej PAN przeczytać możemy:

Filozof Julian Baggini tłumaczy:

Steven Pinker z kolei zauważa, że:

                                     

2. Przykłady

Odwoływanie się do natury jest częstą praktyką marketingową stosowaną w przypadku produktów żywieniowych, ubrań lub alternatywnych ziołowych leków. Etykietki zawierają wyrażenia typu "100% naturalne", sugerując, że produkt jest przyjazny dla środowiska i/lub bezpieczny. Jednakże wiele toksycznych substancji jest obecnych w naturze, np. cykuta, belladonna, trujące grzyby, dlatego uważa się, że to, czy produkt jest naturalny, nie ma najmniejszego znaczenia w kwestii jego bezpieczeństwa lub efektywności.

W nauce konserwatywne cechy natury potwierdzają Reguła przekory chemia, a w fizyce Prawo Lenza.