Poprzednia

ⓘ Kamienica przy ulicy Archidiakońskiej 4 w Lublinie




Kamienica przy ulicy Archidiakońskiej 4 w Lublinie
                                     

ⓘ Kamienica przy ulicy Archidiakońskiej 4 w Lublinie

Kamienica Archidiakońska 4 – zabytkowa trzypiętrowa kamienica na Starym Mieście w Lublinie. Wpisana do rejestru zabytków pod numerem A/1022 z dnia 28.11.1990. Została zbudowana w 1918 roku na miejscu rozebranej na przełomie XVIII i XIX wieku kamienicy z XVI wieku. Budynek wzniesiony został z cegły ceramicznej i kamienia wapiennego. Założony na planie zbliżonym do litery L, z głównym wejściem od ul. Archidiakońskiej. Od strony ul. Archidiakońskiej znajduje się główne wejście do budynku, elewacja siedmiosiowa, od Placu po Farze elewacja trójosiowa, okna prostokątne.

                                     

1. Historia

Kamienica przy ul Archidiakońskiej 4 była po raz pierwszy notowana w znanych źródłach w roku 1531 jako własność Adama Doyszwona. W XVI wieku kamienicy przechodziła kilka razy w ręce różnych właścicieli, a to na drodze dziedziczenia, a to zakupu. Od 1610 roku właścicielami byli Jan i Zuzanna Szulc. W tym okresie kamienica została rozbudowana i prawdopodobnie stała się budynkiem dwupiętrowym. Po 1622 roku po śmierci Jana Szulca kamienica przeszła najpierw w ręce Zuzanny, a następnie jej drugiego męża. Po 1662 roku kamienica znowu przechodziła w różne ręce systematycznie obniżając swoją wartość i ulegając coraz większemu zniszczeniu oraz częściowej rozbiórce. W 1818 roku pusty plac został kupiony przez Karola Rosenberga. W 1918 roku podjęto decyzję o wybudowaniu w tym miejscu nowej kamienicy według projektu, ówczesnego architekta miejskiego, Henryka Paprockiego.

W latach 1991-1992 była w niej przeprowadzane prace remontowe.

Od 1991 roku znajduje się w niej Wojewódzki Oddział Służby Ochrony Zabytków.