Poprzednia

ⓘ Związek Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej




Związek Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej
                                     

ⓘ Związek Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej

Związek Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej – stowarzyszenie kombatanckie posiadające osobowość prawną.

Związek jest kontynuatorem tradycji założonego w 1919 roku Związku Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej. Jego dewizą jest: Bóg, Honor i Ojczyzna. Jest najstarszą polską organizacją kombatancką, a także jednym z trzech najdłużej istniejących ogólnokrajowych stowarzyszeń społecznych. Równocześnie należy do pięciu najstarszych na świecie organizacji grupujących weteranów wojen.

Członkiem związku może zostać każdy posiadający status inwalidy wojennego i wojskowego, a także osoby represjonowane, ustawowo korzystające z uprawnień inwalidów wojennych oraz rencistów wojskowych.

                                     

1. Geneza związku

Problemem inwalidów wojennych w Polsce władze państwowe zajmowały się od zarania odzyskania niepodległości. Zaczęto też samorzutnie organizować się w samopomocowy ruch związkowy.

Na obszarze zaboru pruskiego pierwsze otwarte, zorganizowane wystąpienie inwalidów wojennych miało miejsce 2 grudnia 1918 roku, na wiecu w Poznaniu. Pierwszy regionalny zjazd organizacji inwalidów wojennych odbył się 7 grudnia 1918 roku.

W zaborze austriackim w Krakowie już od 1917 roku istniał Związek Inwalidów Wojennych.

Na terenie byłej Kongresówki działał Centralny Związek Inwalidów Wojennych w Warszawie. W dniach 12–17 kwietnia 1919 roku odbył się w Warszawie wspólny zjazd delegatów wyłonionych w:

  • Centralnym Związku Inwalidów Wojennych RP z siedzibą w Warszawie,
  • Związku Inwalidów Wojennych z siedzibą w Krakowie, działającym na terenie zaboru austriackiego,
  • Związku Inwalidów Wojennych RP z Wielkopolski,
  • z innych, mniejszych ugrupowań.

Na zjeździe jednogłośnie postanowiono powołać jeden wspólny Związek Inwalidów Wojennych RP z siedzibą w Warszawie.

                                     

2. Cele związku

  • popularyzowanie w społeczeństwie szczególnej rangi inwalidztwa wojennego i wojskowego powstałego w służbie Ojczyzny,
  • reprezentowanie interesów inwalidów wojennych i wojskowych oraz członków Związku wobec władz państwowych, samorządowych, administracji rządowej, organizacji społecznych itp.,
  • Obrona nabytych uprawnień inwalidów wojennych i wojskowych oraz członków ich rodzin,
  • działanie w celu zapewnienia członkom Związku społecznie uzasadnianych, zdrowych i godziwych warunków życia i egzystencji,
  • usprawnianie różnych form opieki socjalnej i społecznej oraz rehabilitacji inwalidów.
                                     

3.1. Odznaczenia Odznaka Honorowa Związku Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej

Odznaka nadawana w dwóch stopniach: Krzyż Kawalerski i Komandoria.

Odznaczenie otrzymali m.in.:

  • Wiesław Barnat, prof. WAT
  • Jan Dachowski, działacz społeczny i sportowy
  • Stanisław Gawłowski, wiceminister
  • Karol Wojtyła, papież
  • Mirosław Michalski, prof. ChAT
  • Tomasz Mathea, admirał
  • Krzysztof Teryfter, kontradmirał
  • Mirosław Różański, generał
  • Jerzy Woźniak, wiceminister
  • Rajmund Andrzejczak, generał
  • Norbert Wójtowicz, historyk
  • Piotr Mankiewicz, kombatant
                                     

3.2. Odznaczenia Krzyż 95 lat Związku Inwalidów Wojennych RP

Odznaczenie nadawane od 2014 przez Prezydium Zarządu Głównego ZIW RP w uznaniu szczególnych zasług dla Związku i jego członków.

Odznaczeni zostali m.in.:

  • Rafał Dutkiewicz, prezydent Wrocławia
  • Ryszard Wilczyński, wojewoda opolski
  • Maciej Kobyliński, prezydent Słupska
  • Mirosław Pobłocki, prezydent Tczewa
  • Cezary Przybylski, marszałek dolnośląski
  • Krzysztof Matyjaszczyk, prezydent Częstochowy
  • Michał Zaleski, prezydent Torunia
  • Bogusław Karakula, burmistrz Sokołowa Podlaskiego
  • Piotr Głowski, prezydent Piły