Poprzednia

ⓘ Julian Ajzner




                                     

ⓘ Julian Ajzner

Syn Szapsi, kupca i Chumy Chany z domu Lewi, właścicieli domu przy ul. Dzielnej obecnie ul. G. Narutowicza 4. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1901 r. w łódzkim męskim gimnazjum rządowym studiował medycynę na uniwersytecie w Królewcu i uniwersytecie w Berlinie, gdzie w 1905 r. uzyskał dyplom lekarza, a w 1907 r. na podstawie rozprawy Uber eine cystische Geschwulst des Unterkiefers Berlin 1907 uzyskał stopień naukowy doktora medycyny. Po nostryfikacji dyplomu na uniwersytecie w Charkowie 1907 pracował przez siedem lat w klinikach Greifswaldu, Królewca i Lipska. W latach 1914-1921 był lekarzem wojskowym.

Po demobilizacji, do wybuchu II wojny światowej był ordynatorem oddziału chirurgicznego Żydowskiego Szpitala im. małżonków Izraela i Leony Poznańskich w Łodzi przy ul. Nowotargowej obecnie ulica Seweryna Sterlinga 1/3. Był członkiem Izby Lekarskiej w Łodzi oraz współwłaścicielem lecznicy ginekologiczno-położniczej "Unitas” przy ul. Pustej obecnie ul. St. Wigury 11. Mieszkał przy ul. Piotrkowskiej 159, w 1920 r. przy ul. Dzielnej obecnie ul. G. Narutowicza 4 a w 1937 r. przy ul. Wólczańskiej 197.

Po napaści Niemiec hitlerowskich na Polskę rozpoczynającej II wojnę światową we wrześniu 1939 r. znalazł się w oblężonej Warszawie, działał jako lekarz i zostały mu powierzone obowiązki ordynatora oddziału chirurgicznego Szpitala im. Dzieciątka Jezus. Po utworzeniu 2 października 1940 dla warszawskich Żydów warszawskiego getta był ordynatorem oddziału chirurgicznego w Szpitalu Towarzystwa Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej TOZ aż do ucieczki z getta w 1943 r. Ukrywał się na terenie Warszawy i okolicznych miejscowości.

Wiosną 1945 r. powrócił do Łodzi i tu pozostał. Przez 15 lat, do przejścia na emeryturę 1 stycznia 1960 r. był ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala im. M. Pirogowa w Łodzi. Już jako emeryt kierował Poradnią Chorób Żył przyszpitalnej przychodni specjalistycznej.

Był jednym z założycieli łódzkiego oddziału Polskiego Towarzystwa Chirurgicznego, przez pewien czas jego prezesem, zaś po wyzwoleniu wiceprezesem.

Zmarł 25 stycznia 1963 r. w Łodzi.

Był żonaty z Emilią z Hirszbergów, primo voto Kapłan ur. 13 stycznia 1900 Warszawa.