Poprzednia

ⓘ Obwód kubański




Obwód kubański
                                     

ⓘ Obwód kubański

Obwód kubański – jednostka administracyjno-terytorialna Imperium Rosyjskiego, terytorium Kozackiego Wojska Kubańskiego. Istniał w latach 1860–1918. Obwód był mieszany etnicznie, według spisu 1897 zamieszkiwało go 1 918 881 osób, w tym 908 818 Ukraińców i 816 734 Rosjan. Od 1905 wchodził w skład Namiestnictwa Kaukaskiego.

                                     

1. Historia

Obwód kubański został utworzony 8 lutego 1860 roku w ramach reform administracyjnych przeprowadzanych przez cesarza Aleksandra II. 19 listopada 1860 Rosyjskie Ministerstwo Wojny powołało do życia oddziały Kozaków kubańskich, które powstały z przekształcenia wojsk Kozaków Wojska Czarnomorskiego. Ich stolicą uczyniono Jekaterynodar. Od zachodu granice obwodu ustalało Morze Azowskie, Cieśnina Kerczeńska i skrawek wybrzeża Morza Czarnego. Od południa obwód graniczył z gubernią czarnomorską i gubernią kutaiską, od wschodu z obwodem terskim, a od północy z Obwodem Wojska Dońskiego. 30 grudnia 1869 roku wprowadzono nowy podział administracyjny obwodu. Został podzielony na pięć oddziałów: batałpaszyński, jejski, jekaterynodarski, majkopski i temriucki. W 1888 roku oddziałów było już osiem, oprócz wymienionych pięciu utworzono jeszcze kaukaski i łabiński, a w późniejszych latach nazwę temriuckiego zmieniono na tamański. Pod koniec XIX wieku Kozacy byli właścicielami 73.6% areału ziemi w regionie. Od 1861 do 1901 roku liczba ludności w obwodzie zwiększyła się o ponad milion. Druga połowa XIX wieku to także dynamiczny rozwój ekonomiczny regionu, czemu sprzyjało utworzenie pierwszych linii kolejowych. W 1900 roku oddano do użytku linię kolejową z Jekaterinodaru do Stawropola. Zaczął się także rozwijać przemysł naftowy.

Obwód kubański załamał się w wyniku klęski rosyjskiej w czasie I wojny światowej, a następnie dwóch rewolucji i wojny domowej. W 1917 roku Kozacy utworzyli na tym obszarze Kubańska Republikę Ludową, a w 1918 roku powstała Kubańska Republika Radziecka. Także w 1918 roku ziemie te weszły w skład Kubańsko-Czarnomorskiej Republiki Radzieckiej, a następnie Północnokaukaskiej Republiki Radzieckiej. Po wojnie domowej w granicach RFSRR. Obecnie terytoria dawnego obwodu kubańskiego wchodzą w skład: większości Kraju Krasnodarskiego, Adygeji, większości Karaczajo-Czerkiesji, południowo-zachodnich krańców Kraju Stawropolskiego i południowej części obwodu rostowskiego.

                                     

2. Demografia

W 1897 roku obwód kubański zamieszkiwało 1 918 881 mieszkańców, z czego 908 818 Ukraińców i 816 734 Rosjan.

Podział narodowościowy mieszkańców obwodu według spisu 1897 w oddziałach według zadeklarowanego języka ojczystego:

Ludność w miastach obwodu, licząca 113 874 osób, składała się z następujących narodowości według kryterium językowego:

  • Rosjanie – 129 855, Ukraińcy – 72 560, Białorusini – 1311, Polacy – 1300, Niemcy – 1984, Żydzi – 1260, Grecy – 1905, Ormianie – 7578, Persowie – 120.

Liczba mężczyzn w miastach wyniosła 113 874, a liczba kobiet 107 334

Podział według wyznania wyglądał następująco:

  • luteranie – 16 741
  • ewangelicy – 834
  • Razem – 1 918 881.
  • Inne wyznania chrześcijańskie – 14
  • muzułmanie – 102 920
  • inni – 9
  • buddyści – 355
  • Karaimi – 91
  • mennonici – 1147
  • staroobrzędowcy i mniejsze odłamy prawosławne – 24 943
  • Kościół katolicki obrządku ormiańskiego – 143
  • Żydzi – 2105
  • baptyści – 76
  • Apostolski Kościół Ormiański – 14 650
  • prawosławni – 1 747 319
  • katolicy – 7534

Na początku XX wieku liczba mieszkańców wynosiła 2 731 100.

                                     

3. Podział administracyjny

Obwód kubański podzielony był początkowo na pięć oddziałów, których liczba w wyniku kolejnych reform administracyjnych i przekształceń wzrosła do siedmiu. Na początku XX wieku podział administracyjny obwodu kubańskiego wyglądał następująco:

Użytkownicy również szukali:

...
...
...