Poprzednia

ⓘ Tomislav Karamarko




Tomislav Karamarko
                                     

ⓘ Tomislav Karamarko

Tomislav Karamarko – chorwacki polityk, urzędnik państwowy, parlamentarzysta, w latach 2008–2011 minister spraw wewnętrznych w rządach Iva Sanadera i Jadranki Kosor, od 2012 do 2016 przewodniczący Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej, w 2016 pierwszy wicepremier w rządzie Tihomira Oreškovicia.

                                     

1. Życiorys

W wieku pięciu lat przeniósł się z rodziną do Zagrzebia. Ukończył tam szkołę podstawową i średnią, po czym rozpoczął w 1979 studia prawnicze na Uniwersytetu w Zagrzebiu. Wkrótce przeniósł się na Wydział Filozoficzny, którego absolwentem został w 1985. Od 1987 pracował jako historyk archiwista w archiwum państwowym.

W 1989 brał udział w zakładaniu Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej. W 1991 w czasie wojny domowej organizował obozy dla uchodźców chorwackich. W tym okresie Tomislav Karamarko nawiązał współpracę ze Stjepanem Mesiciem. Z kolei premier Franjo Gregurić powierzył mu funkcję szefa swojego gabinetu, zaś w 1992 na tożsame stanowisko w administracji parlamentu mianował go jego przewodniczący Stjepan Mesić. W 1993 objął urząd szefa policji w Zagrzebiu. W 1996 przeszedł do pracy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, po czym w 1998 został sekretarzem chorwackiego automobilklubu Hrvatski autoklub. W 2000 kierował kampanią wyborczą Stjepana Mesicia w wyborach prezydenckich, a po jego zwycięstwie został doradcą prezydenta ds. bezpieczeństwa narodowego. Był następnie dyrektorem krajowego biura bezpieczeństwa UNS, 2000–2002, agencji kontrwywiadu POA, 2004–2008 i powołanej w jej miejsce agencji bezpieczeństwa i wywiadu SOA, 2006–2008.

W październiku 2008 wszedł w skład rządu Iva Sanadera na stanowisko ministra spraw wewnętrznych. Pozostał na tym stanowisko również w lipcu 2009 w gabinecie Jadranki Kosor. Odszedł wraz z całym rządem w grudniu 2011. Przystąpił w trakcie urzędowania do Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej jako urzędnik policji i służb specjalnych pozostawał przez szereg lat bezpartyjny. Z ramienia HDZ w wyborach w 2011 w wyniku których jego ugrupowanie utraciło władzę uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Chorwackiego.

W 2012 został wybrany na nowego przewodniczącego Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej, stając się tym samym liderem opozycji. Zainicjowana przez niego Koalicja Patriotyczna zwyciężyła w wyborach parlamentarnych w 2015, sam Tomislav Karamarko uzyskał poselską reelekcję.

Po kilku tygodniach negocjacji doprowadził do zawarcia koalicji rządowej z ugrupowaniem Most, która na premiera wysunęła kandydaturę bezpartyjnego menedżera Tihomira Oreškovicia. 22 stycznia 2016 został pierwszym wicepremierem w nowo powołanym gabinecie.

15 czerwca 2016 odszedł z rządu, wiązało się to z ujawnieniem kontaktów jego żony z lobbystami węgierskiego koncernu paliwowego MOL, toczącego spór prawny z Chorwacją. Konsekwencją stało się przegłosowanie wotum nieufności dla całego gabinetu również głosami posłów HDZ. Tomislav Karamarko nie był w stanie sformować nowej większości parlamentarnej, ustąpił następnie również z funkcji przewodniczącego partii.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...