Poprzednia

ⓘ Antoni Deryng




Antoni Deryng
                                     

ⓘ Antoni Deryng

Antoni Radosław Deryng polski prawnik, specjalista prawa międzynarodowego, docent na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, profesor na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, poseł na Sejm RP V kadencji.

                                     

1. Życiorys

Był synem Władysława Derynga inżynier i Lucyny z domu Korsak. Ukończył VIII Gimnazjum we Lwowie. W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego, służył w 240. pułku piechoty Armii Ochotniczej. W 1924 ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, uzyskując w tytuł magistra praw, następnie odbył studia uzupełniające na Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze. W czasie studiów we Lwowie przewodniczący w różnych stowarzyszeniach akademickich, w tym działał w Związku Akademickim "Młodzież Wszechpolska”. W 1928 obronił doktorat, a w 1933 uzyskał habilitację na Wydziale Prawa UJK we Lwowie. W latach 1924–28 starszy asystent na Wydziale Prawa UJK, od 1933 docent na Wydziale Prawa UJK.

W 1927 delegat Akademickiego Komitetu Narodowego na Kongres Międzynarodowej Federacji Studentów w Rzymie, 1927–28 prezes Związku Stowarzyszeń Asystentów Wyższych Uczelni RP, sekretarz Stowarzyszenia dla Spraw Ligi Narodów oraz członek zarządu Polskiego Towarzystwa Prawniczego i członek korespondent Towarzystwa Naukowego we Lwowie.

Od 1928 pracownik Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego – wykładowca prawa państwowego, zastępca profesora i kierownik Katedry Prawa, 1932–33 kurator Bratniej Pomocy i Domu Akademickiego, od 1935 profesor nadzwyczajny, od 1936 prodziekan, od 1937 dziekan Wydziału Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych KUL.

Od 1937 w kierownictwie Okręgu Lubelskiego Obozu Zjednoczenia Narodowego. Poseł na Sejm V kadencji 1938-39. Wiceprezes Sądu Marszałkowskiego. Członek komisji: inwestycyjnej, oświatowej, prawniczej jako zastępca przewodniczącego, regulaminowej, zmiany ordynacji wyborczej, kontroli długów państwa. Członek Koła Parlamentarnego Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1938 roku.

Po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 znalazł się na uchodźstwie. W 1939 podjął pracę na Uniwersytecie we Fryburgu w Szwajcarii. Po internowaniu w tym kraju w 1940 polskich żołnierzy z 2 Dywizji Strzelców Pieszych wspólnie z prof. Adamem Vetulanim organizował dla nich uniwersyteckie studia prawnicze

Po wojnie był wykładowcą uniwersytetu w Madrycie 1949–1965 oraz na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie. Był prezesem Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Hiszpanii.

Członek wielu polskich towarzystw naukowych i organizacji społecznych, m.in. sekretarz generalny Polskiego Instytutu Prawa Publicznego w Poznaniu. Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.

Jego żoną była Lucyna z domu Piwowarska, mieli syna.

                                     

2. Wybrane prace

  • Protokół genewski w sprawie pokojowego załatwiania sporów międzynarodowych w: Przegląd Prawa i Administracji, Lwów 1925
  • Norma prawa politycznego, Londyn 1953 Szkoła Nauk Politycznych i Społecznych.
  • Ogólna teoria państwa, Londyn 1954, Szkoła Nauk Politycznych i Społecznych.
  • Zagadnienie podziału funkcji władzy państwowej, Warszawa 1936
  • Międzynarodowe zobowiązania Polski w zakresie szkolnictwa mniejszości narodowościowych, Lwów 1927
  • Les pactes de non-agression et le pacte de la Société des Nations: mémoire présenté par le Comité Central des Institutions Polonaises des Sciences Politiques la 8-e Conférence des Hautes Etudes Internationales a Londres, 3-8 juin 1935, Lwów 1935
  • Akty rządowe głowy państwa: rozważania ustrojowe, Lwów 1934, wyd. Towarzystwo Naukowe we Lwowie
  • Prawo polityczne, Fribourg 1943
  • Le probleme de léquilibre entre le pouvoir législatif et le pouvoir exécutif et la nouvelle Constitution Polonaise, Varsovie 1937
  • La politique économique de la Pologne et le probleme de la paix, Varsovie 1938, Comité Central des Institutions Polonaises des Sciences Politiques,
  • Kościół a zagadnienia pokoju, Lublin 1934
  • Problem zmiany ordynacji wyborczej w: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny z. 1, 1939., Poznań 1939
  • Kompetencja wyrokowania Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej, Lwów 1930, Seminarjum Prawa Politycznego i Prawa Narodów,
  • Główne tendencje rozwojowe prawa narodów w świetle orzecznictwa Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej, Lwów 1932
  • Siły zbrojne w organizacji państwa, Warszawa 1938
  • Faszyzm a ustrój Włoch współczesnych, Lublin 1937
  • Zasady nowej ordynacji wyborczej do Sejmu i Senatu w: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, Poznań 1936
                                     

3. Bibliografia, literatura, linki

  • Grażyna Karolewicz, Nauczyciele akademiccy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w okresie międzywojennym. T. 1, Lublin 1996, Wyd. Katolicki Uniwersytet Lubelski. Wydział Teologii. Instytut Historii Kościoła. s. 47-49, ​ISBN 83-228-0554-3 ​, ​ISBN 83-228-0546-2 ​
  • Tygodnik Powszechny, 3.12.1978, nr 49 wspomnienie pośmiertne;
  • Dziekani Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL, red. Antoni Dębiński, Wojciech Szczepan Staszewski, Monika Wójcik, Lublin 2008, Wydawnictwo KUL, ​ISBN 978-83-7363-708-5 ​
  • Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana, Warszawa 1994, wyd. BGW, s. 263; ​ISBN 83-7066-569-1 ​
  • Biogram Antoni Deryng w bazie danych Sejmu RP
  • Andrzej Ajnenkiel, Historia sejmu polskiego. T. 2 cz. 2, II Rzeczpospolita, Warszawa 1989, wyd. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, ​ISBN 83-01-04993-6 ​, ​ISBN 83-01-09500-8 ​
  • Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 103-104. ISBN 978-83-7188-964-6.
  • Z żałobnej karty. "Biuletyn”. Nr 35, s. 98, Grudzień 1978. Koło Lwowian w Londynie.