Poprzednia

ⓘ Kazimierz Dublasiewicz




Kazimierz Dublasiewicz
                                     

ⓘ Kazimierz Dublasiewicz

Kazimierz Paweł Dublasiewicz, ps. "Derwisz”, "Dwernicki” – polski urzędnik, działacz społeczny i samorządowy, polityk, poseł na Sejm IV kadencji w II RP.

                                     

1. Życiorys

Ukończył progimnazjum w Hrubieszowie, prywatne kursy handlowe, studiował w Szkole Nauk Społecznych i Handlowych w Warszawie 2 semestry.

Od czerwca 1916 należał do POW. Po ukończeniu szkoły wojskowej w Warszawie został komendantem Obwodu Kutnowskiego POW. Od listopada 1918 walczył w 30. pułku strzelców konnych. Uczestniczył w obronie Lwowa i wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku, w styczniu 1921 został bezterminowo urlopowany z wojska w 1925 został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy.

Politycznie był związany z BBWR.

Był czynnym działaczem oświaty robotniczej, spółdzielczości i przysposobienia wojskowego. Pełnił m.in. funkcje: prezesa okręgu Związku Peowiaków województwa warszawskiego od 1925, wiceprezesa Zarządu Wojewódzkiego Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny w Warszawie od 1934. W 1932 współorganizował Brygady Pracy, w 1933 – Zespoły Pracy zatrudniające bezrobotnych peowiaków, legionistów i rezerwistów, w 1935 organizował kursy samorządowe w województwie warszawskim. W 1937 pracował jako urzędnik w Dyrekcji Poczt i Telegrafów.

W wyborach parlamentarnych w 1935 został wybrany posłem na Sejm IV kadencji 1935–1938 17 925 głosami z listy państwowej z okręgu nr 13, obejmującej powiaty: łowicki, sochaczewski i błoński. Pracował w komisjach: pracy i prawniczej.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 uczestniczył w walkach o Lublin, został wtedy ciężko ranny. W konspiracji 1940–1944 walczył jako żołnierz ZWZ-AK, uczestnik powstania warszawskiego, został aresztowany przez Niemców 5 października 1944 w Warszawie i od 9 października 1944 do 30 kwietnia 1945 był więziony w Oflagu II D Gross-Born.

Po wojnie do 1961 pracował jako księgowy w Mazowieckim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego "Żelbet”. Następnie pracował jako członek i sekretarz zarządu Związku Inwalidów Wojennych w Warszawie. Od 1963 był całkowicie sparaliżowany.

                                     

2. Odznaczenia

  • Krzyż Niepodległości 12 marca 1931,
  • Srebrny Krzyż Zasługi 9 listopada 1929,
  • Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1971,
  • Złoty Krzyż Zasługi,