Poprzednia

ⓘ Jan Drozd-Gierymski




Jan Drozd-Gierymski
                                     

ⓘ Jan Drozd-Gierymski

Jan Drozd-Gierymski, właśc. Jan Drozd, ps. "Gierymski” – polski nauczyciel, działacz społeczny i samorządowy, polityk, poseł na Sejm IV kadencji w II RP.

                                     

1. Życiorys

Urodził się jako Jan Drozd 2 lipca 1889 we Wrocance. Był synem Tomasza i Rozalii z domu Pudło oraz bratankiem ks. Józefa Drozda 1857-1923. W 1909 zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku w jego klasie byli m.in. Leon Kazubski, Marian Niedenthal. Następnie podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie Lwowskim i Uniwersytecie Jagiellońskim, ukończone w 1914.

Od sierpnia 1914 walczył w 2 pułku piechoty, następnie w Komendzie Legionów Polskich, od 1915 roku – ponownie w 2 pułku piechoty, jako komendant oddziału telefonicznego. 12 września 1916 roku awansował na chorążego łączności.

Od 1917 skierowany do II Korpusu Polskiego na Ukrainie, po bitwie pod Kaniowem przebywał krótko w niewoli niemieckiej, po ucieczce w 1918 roku wstąpił do POW w Lublinie. Od listopada 1918 w szeregach Wojska Polskiego, w grudniu 1920 roku czasowo urlopowany, a w marcu 1921 roku przeniesiony do rezerwy. Zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy łączności. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Piotrków. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV. Był wówczas "reklamowany na 12 miesięcy”.

Zamieszkał w Olkuszu, gdzie rozpoczął pracę jako nauczyciel w gimnazjum męskim. Od 1927 był radnym miejskim i wiceburmistrzem Olkusza, od roku szkolnego 1929/30 – dyrektorem Państwowego Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie, od 1934 – radnym Piotrkowa. Od 1 lutego 1939 był wizytatorem szkół Kuratorium Okręgu Szkolnego Wołyńskiego. Z dniem 1 kwietnia 1939 ponownie został przeniesiony na stanowisko dyrektora Państwowego Liceum i Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie. Pełnił funkcje: wieloletniego prezesa oddziału Związku Legionistów, prezesa oddziału Związku Oficerów Rezerwy RP, prezesa Zarządu Powiatowego Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny w Piotrkowie. Był prezesem Rady Grodzkiej BBWR, a od 1937 – przewodniczącym Obwodu OZN w Piotrkowie. W wyborach parlamentarnych w 1935 roku został wybrany posłem na Sejm IV kadencji 1935–1938 16 692 głosami z listy państwowej z okręgu nr 22, obejmującej powiaty: piotrkowski i brzeziński. Pracował w komisjach: oświatowej w której był zastępcą przewodniczącego i wojskowej. W wyborach parlamentarnych w 1938 roku kandydował do Sejmu w okręgu wyborczym 22 Piotrków.

Był uczestnikiem kampanii wrześniowej 1939. Po wojnie zamieszkiwał przy ulicy Krakowskiej 19 w Wolbromiu.

Ożenił się z Marią Perkowską, z którą miał córkę – Halinę Jadwigę.

                                     

2. Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Niepodległości 1931
  • włoski Komandor Orderu Korony 1937
  • Krzyż Walecznych – dwukrotnie po raz pierwszy w 1921
  • austriacki Srebrny Medal Waleczności I klasy
  • Złoty Krzyż Zasługi 1933
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski