Poprzednia

ⓘ Ignacy Król




                                     

ⓘ Ignacy Król

Ignacy Aleksander Król – polski taternik, turysta, narciarz, pedagog i przyrodnik.

Urodził się jako syn Żegoty Ignacego Króla, jego wujem był Bronisław Gustawicz. Miał żonę Zofię.

Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim najpierw prawo 1893–1895, potem przyrodoznawstwo 1895–1898. Po ukończeniu nauki pracował jako nauczyciel w gimnazjach – uczył przyrody, fizyki i matematyki kolejno w gimnazjum św. Anny w Krakowie 1897–1902, w Nowym Sączu 1903–1907, gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie 1907–1939 i w Krzeszowicach 1946–1949. W latach 1924–1926 wykładał też dydaktykę botaniczną na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Przed I wojną światową Król należał do najlepszych taterników. Jego partnerami byli m.in. Janusz Chmielowski, Mariusz Zaruski, Gyula Komarnicki, Roman Kordys, a także liczni mniej znani wspinacze. Był członkiem grupy taternickiej "Bacówka”, a od 1908 działaczem Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego. W dużym stopniu zasłużył się dla rozwoju turystyki w Tatrach – prowadził w góry liczne wycieczki szkolne i grupy swoich znajomych. W 1906 podczas pobytu w Nowym Sączu brał udział w zakładaniu Towarzystwa Turystycznego "Beskid” oraz – razem z Romanem Gdeszem – pierwszego stowarzyszenia o charakterze narciarskim na terenach polskich – Oddziału Narciarskiego owego towarzystwa. Został pierwszym przewodniczącym tego ostatniego. Niedługo później towarzystwo "Beskid” włączone zostało do Towarzystwa Tatrzańskiego.

W Krakowie Ignacy Król popularyzował narciarstwo i turystykę wśród uczniów: organizował szkolne wycieczki narciarskie np. na Pilsko i turystyczne przede wszystkim w Tatry, od 1910 był opiekunem Kółka Turystycznego w gimnazjum Sobieskiego. W 1912 dzięki Królowi odbył się kurs wspinaczkowy na skałach Mnikowa. W latach 1909–1921 Ignacy Król należał do zarządu Towarzystwa Tatrzańskiego, pełnił też funkcję bibliotekarza krakowskiej Biblioteki TT.

Król był zbieraczem obiektów przyrodniczych – jego kolekcje chrząszczy i muchówek znalazły się w pewnej części w muzeum w Chrzanowie. Zbiory Króla miały też znaczenie dla pracy naukowców takich jak Władysław Kulczyński senior, Roman Gutwiński, Fryderyk Schille i Karol Starmach. Liczne okazy tatrzańskich roślin zostały przez Króla dokładnie zewidencjonowane, kartoteki te zostały jednak zniszczone po jego śmierci. Jego zielnik zachował się w Instytucie Botaniki PAN w Krakowie, częściowo opracowali go Karol Starmach sinice i Jan Zabłocki fiołki.

Dorobek pisarski Ignacego Króla jest skromny: opublikował m.in. tylko jedną pracę botaniczną Zapiski florystyczne, 1904, "Sprawozdanie Dyrekcji Gimnazjum w Nowym Sączu”. Jest autorem wspomnień o Mieczysławie Karłowiczu, z którym się przyjaźnił "Pamiętnik Towarzystwa Tatrzańskiego” 30/1909, i Władysławie Kulczyńskim sen. "Pamiętnik TT” 1920 oraz "Sprawozdanie Komisji Fizjograficznej” 1920. W latach 1909–1913 publikował w "Pamiętniku TT” sprawozdania z działalności Sekcji Turystycznej i Biblioteki TT oraz zdjęcia z wycieczek w Tatry. W "Taterniku” ogłosił relację z pierwszego wejścia urwiskami Galerii Gankowej nr 4/1911.

Został pochowany na cmentarzu w Krzeszowicach.

                                     

1. Osiągnięcia taternickie

  • pierwsze wejście na Zamarłą Turnię 1904, z Bajerem i Pręgowskim,
  • pierwsze wejście północno-zachodnią ścianą Galerii Gankowej 1911, z Władysławem Kulczyńskim juniorem i Józefem Lesieckim,
  • przejście drogą Häberleina południową ścianą Żabiego Konia 1907, ze Stanisławem Konarskim i Kazimierzem Firgankiem,
  • czwarte wejście zimowe na Świnicę 1913,
  • pierwsze przejście granią z Lodowego Szczytu na Lodową Kopę 1903, z żoną Zofią i Franciszkiem Szczucińskim,
  • pierwsze wejście przez Mały Ogród na Hruby Wierch bez przewodnika
  • drugie wejście południową ścianą Zamarłej Turni 1911, z Kulczyńskim,
  • pierwsze wejście zachodnią ścianą Małej Kończystej
  • pierwsze wejście na Mięguszowiecką Przełęcz Wyżnią od Wielkiego Stawu Hińczowego 1904, z Pręgowskim,
  • liczne nowe wejścia w grani Hrubego 1906–1909, z różnymi towarzyszami,