Poprzednia

ⓘ Szubienica w Kłodzku




Szubienica w Kłodzku
                                     

ⓘ Szubienica w Kłodzku

Szubienica znajdowała się we wschodniej części Kłodzka przy wyjeździe z historycznego Przedmieścia Wygon, wzdłuż drogi wiodącej do Złotego Stoku obecnie ulica Adama Mickiewicza, na szczycie Szubienicznej 412 m n.p.m.

                                     

1. Opis

Kłodzka szubienica miejska zaliczała się do szubienic typu studniowego. Jej cylindryczna konstrukcja była wykonana z kamienia i nie posiadała wejścia do wewnątrz. Nieznana jest liczba filarów służących do podpierania belek, do których przytwierdzano stryczki. Szubienica miała według opisów 3 m wysokości i 5 m średnicy.

                                     

2. Historia

Szubienica powstała na początku XVI wieku jako miejsce straceń dla przestępców skazanych przez sąd w Kłodzku. Została ona umieszczona na szczycie Szubienicznej w znacznym oddaleniu od ówczesnego miasta. Osoba prowadzona na śmierć mogła na chwilę przed egzekucją – w samotności lub z żegnającymi ją osobami – pomodlić się przed istniejącą do dziś kapliczką słupkową pod wezwaniem Trójcy Świętej. Szubienica została zlikwidowana w 1907 roku.

                                     

3. Ciekawostki

Spośród osób straconych na opisanej szubienicy znajdował się jezuita Andreas Faulhaber, stracony 30 grudnia 1757 roku, na podstawie zeznań dwóch żołnierzy, którym rzekomo miał pomagać w dezercji.

Pozostałe szubienice w Kłodzku znajdowały się na rynku do XVI wieku i za murami obronnymi w rejonie dzisiejszego boiska szkolnego Gimnazjum nr 1 im. Adama Mickiewicza do 1910/1911 roku.