Poprzednia

ⓘ Freeman Dyson




Freeman Dyson
                                     

ⓘ Freeman Dyson

Freeman John Dyson – amerykański fizyk teoretyk, matematyk, futurolog, astrofizyk pochodzenia angielskiego, współautor projektu Orion, prekursor koncepcji sfery Dysona.

                                     

1. Życiorys

Studiował w Winchester College i w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge, gdzie w 1945 uzyskał licencjat z matematyki. Następnie był wykładowcą Trinity College, a później stypedystą Commonwealth Fellowship na Uniwersytecie Cornella, a także wykładowcą na Uniwersytecie Birmingham. W latach 1951–1953 profesor fizyki Cornell University w Ithaca, od 1953 profesor Institute for Advanced Study w Princeton. Był profesorem wizytującym na Yeshiva University w Max-Planck-Institut für Physik und Astrophysik w Monachium. Od 1964 członek Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie.

Autor licznych prac głównie z zakresu kwantowej teorii pola i fizyki matematycznej. Był jednym z twórców, oprócz R.Ph. Feynmana, J.S. Schwingera i Sh. Tomonagi, współczesnej elektrodynamiki kwantowej. Zajmował się także problemem cywilizacji pozaziemskich.

                                     

2. Nagrody i wyróżnienia

Profesor Dyson był członkiem licznych stowarzyszeń naukowych, m.in. Royal Society od roku 1952 i U.S. National Academy of Sciences od roku 1964.

Otrzymał m.in.:

  • Medal Oersteda 1991
  • Enrico Fermi Award 1993
  • Medal Lorentza 1966 Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuki i Nauki.
  • Medal Maxa Plancka Niemieckiego Towarzystwa Fizycznego.
  • Wolf Prize in Physics 1981
  • Matteucci Medal 1989
  • Nagroda Templetona 2000
  • Hughes Medal 1968
                                     

3. Publikacje wybór

Publikacje książkowe:

  • From Eros to Gaia 1990
  • Sun, the genome & the Internet 2000, Oxford University Press, ​ISBN 0-19-513922-4 ​
  • Origins of Life 1985, Cambridge University Press, ​ISBN 0-521-62668-4 ​
  • Disturbing the Universe 1990
  • Imagined Worlds
  • Weapons & Hope 1984, ​ISBN 0-06-039031-X ​
  • Infinite in All Directions 1989

Wydania polskie:

  • Początki życia, PIW, Warszawa 1993, ​ISBN 83-06-02345-5 ​
  • Światy wyobraźni, Prószyński i S-ka, Warszawa 2000, ​ISBN 83-7180-977-8 ​
  • Słońce, genom, Internet, PWN, Warszawa 2001, ​ISBN 83-01-13513-1 ​
                                     
  • pracach Sin - Itiro Tomanagi, Juliana Schwingera, Richarda Feynmana i Freemana Dysona stało się możliwe otrzymanie formuły w pełni zgodnej z symetrią Lorentza
  • Robert Hanbury Brown 1970 David Bates 1969 Nicholas Kurti 1968 Freeman Dyson 1967 Kurt Mendelssohn 1966 Nicholas Kemmer 1965 Denys Wilkinson
  • 1953: Fritz London 1958: Lars Onsager 1962: Rudolph E. Peierls 1966: Freeman Dyson 1970: George Eugene Uhlenbeck 1974: John Hasbrouck van Vleck 1978: Nicolaas
  • Occhialini 1980 Michael E. Fisher, Leo P. Kadanoff, Kenneth G. Wilson 1981 Freeman J. Dyson Gerardus t Hooft, Victor F. Weisskopf 1982 Leon M. Lederman, Martin
  • Studiował matematykę i fizykę wspólnie z Freemanem Dysonem fizykiem teoretykiem, astrofizykiem, zob. sfera Dysona Jamesem Lighthillem matematykiem, pionierem
  • 1953: Fritz London 1958: Lars Onsager 1962: Rudolph E. Peierls 1966: Freeman Dyson 1970: George Eugene Uhlenbeck 1974: John Hasbrouck van Vleck 1978: Nicolaas
  • 1953: Fritz London 1958: Lars Onsager 1962: Rudolph E. Peierls 1966: Freeman Dyson 1970: George Eugene Uhlenbeck 1974: John Hasbrouck van Vleck 1978: Nicolaas
  • Pandurang Shastri Athavale 1998: Sigmund Sternberg 1999: Ian Barbour 2000: Freeman Dyson 2001: Arthur Peacocke 2002: John Polkinghorne 2003: Holmes Rolston III
  • 1953: Fritz London 1958: Lars Onsager 1962: Rudolph E. Peierls 1966: Freeman Dyson 1970: George Eugene Uhlenbeck 1974: John Hasbrouck van Vleck 1978: Nicolaas
  • 1953: Fritz London 1958: Lars Onsager 1962: Rudolph E. Peierls 1966: Freeman Dyson 1970: George Eugene Uhlenbeck 1974: John Hasbrouck van Vleck 1978: Nicolaas

Użytkownicy również szukali:

...
...
...