Poprzednia

ⓘ Kościół św. Wawrzyńca w Söderköping




Kościół św. Wawrzyńca w Söderköping
                                     

ⓘ Kościół św. Wawrzyńca w Söderköping

Kościół św. Wawrzyńca w Söderköping – kościół w Söderköping położony jest w centrum miasta przy ulicy Prästgatan. Należy do Kościoła Szwecji. Kościół był w przeszłości miejscem ważnych historycznych wydarzeń – koronacji królów i królowych oraz miejscem spotkań możnowładców.

Kościół św. Wawrzyńca ma status zabytku sakralnego według rozdz. 4 Kulturminneslagen pol. Prawo o pamiątkach kultury ponieważ został wzniesiony do końca 1939 3 §.

                                     

1. Historia i architektura

Söderköping był w średniowieczu trzecim pod względem wielkości miastem Szwecji, po Sztokholmie i Kalmarze, i handlowym centrum regionu Östergötland, zamieszkanym przez szwedzkich i niemieckich kupców. Patron kościoła, św. Wawrzyniec należał w średniowiecznej Szwecji do najpopularniejszych świętych, po św. Olafie.

W 1253 kościół został po raz pierwszy wymieniony w źródłach pisanych. Późnośredniowieczny kościół był trzynawową bazyliką, inspirowaną przypuszczalnie francuskim gotykiem.

  • W XV w. Engelbrekt Engelbrektsson i król Karol VIII Knutsson Bonde zwoływali w kościele spotkania z możnowładcami.
  • W 1302 Birger I Magnusson był koronowany na króla Szwecji.
  • W 1281 król Magnus I Ladulås koronował w kościele swoją małżonkę Helvig av Holstein na królową Szwecji.

Ten pierwszy kościół spłonął w 1494. Zachowała się część jego murów zewnętrznych. Niezwłocznie przystąpiono do jego odbudowy. Nowy kościół, zachowany w znacznej części do dziś, powstał jako trzynawowy kościół halowy w stylu północnoniemieckiego gotyku ceglanego ze szczytami schodkowymi. Jego budowniczowie inspirowali się też zapewne architekturą kościoła klasztornego w Vadstenie. W 1497 biskup Linköping, Henrik Tidemansson konsekrował nieukończony jeszcze kościół. Prace przy jego ukończeniu ustały w latach 20. XVI w. po nadejściu reformacji. Z planowanej rozbudowy zrealizowano jedynie nawę północną 1583, w efekcie czego kościół pozostał budowlą asymetryczną, czteronawową.

Również w 1583 zbudowano wolno stojącą, 50-metrową dzwonnicę dzieło Andersa "Stapelmakare” na której zawieszono ważące 4 tony dzwony, odlane ponownie w 1897.

W latach 1975–1976 w północno-zachodnim narożniku kościoła urządzono poczekalnię. Znajduje się w niej dobrze zachowane malowidło ścienne, pochodzące przypuszczalnie z XV w., przedstawiające drugie przyjście Chrystusa pod koniec dziejów i wskrzeszenie zmarłych.

                                     

2. Wnętrze

Pomimo wielu przebudów we wnętrzu kościoła zachowało się wiele elementów wyposażenia pochodzących jeszcze z epoki przedreformacyjnej. Należą do nich:

  • ołtarz główny, wykonany prawdopodobnie we Francji pod koniec XV w., którego pozłacana część centralna przedstawia Maryję ze zmarłym Chrystusem na kolanach w otoczeniu św. Nikodema, Józefa z Arymatei i kilku płaczących niewiast;
  • krucyfiks procesyjny z XIII w.;
  • chrzcielnica, której czasza pochodzi z XIV w., mosiężne naczynie na wodę z XVII w., zaś marmurowy cokół z 1975;
  • z okresu średniowiecza pochodzą drewniane rzeźby świętych: sw. Krzysztofa i św. Elżbiety Węgierskiej.
  • krucyfiks triumfalny z początku XV w., przypuszczalnie wykonany w Vadstenie;
  • W północnej nawie bocznej znajduje się XV-wieczna rzeźba św. Katarzyny Aleksandryjskiej dłuta Bernta Notke, którego najbardziej znanym na terenie Szwecji dziełem jest rzeźba Święty Jerzy ze smokiem, znajdująca się w sztokholmskiej katedrze;
  • obraz patrona kościoła św. Wawrzyńca na szczycie zakrystii, opatrzony datą 1296, która jest uważana za prawdopodobną datę konsekracji kościoła;

Sztukę epoki baroku i późniejszą reprezentują:

  • epitafia mieszczan;
  • ambona z 1669, wykonana w Vadstenie przez Johana Belätesskärare i pomalowana w 1723 przez malarza z Söderköping, Andersa Wickströma,;
  • nastawa ołtarzowa pędzla Pehra Hörberga z 1802.
  • żyrandole z XVI i XVII w.;

Użytkownicy również szukali:

...
...
...