Poprzednia

ⓘ Juliusz Albinowski




                                     

ⓘ Juliusz Albinowski

Juliusz Fryderyk Albinowski – doktor prawa, generał audytor cesarskiej i królewskiej Armii i generał dywizji Wojska Polskiego.

                                     

1. Życiorys

Absolwent gimnazjum w Tarnowie, studiował następnie prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. 30 września 1876 roku wstąpił do cesarskiej i królewskiej Armii, początkowo do 30 Galicyjskiego Pułku Piechoty. W 1896 roku posiadał już stopień pułkownika, w 1904 awansowany do stopnia generała audytora niem. General-Auditor. Od listopada 1914 roku komendant szkoły podchorążych w Krakowie, kształcącej kadrę oficerską dla Legionów Polskich.

25 września 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu generała podporucznika audytora i zaliczony do Rezerwy armii. Pełnił funkcję przewodniczącego komisji weryfikacyjnej dla oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. 1 marca 1921 roku został powołany do służby czynnej oraz zatwierdzony w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia 1920 roku w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Z dniem 1 kwietnia 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała dywizji.

Mieszkał we Lwowie przy ulicy Potockiego 27. Był założycielem i pierwszym prezesem Związku Oficerów W.P. w Stanie Spoczynku we Lwowie. Napisał wydaną w 1914 roku we Lwowie broszurę Nowa ustawa o urzędnikach zarządów dóbr. Jego żona, Bronisława, była autorką poradników gospodarskich i książek kucharskich. Córką generała była Zofia Albinowska-Minkiewiczowa, znana malarka. Generał zmarł 2 listopada 1929 roku we Lwowie. Pochowany został na cmentarzu Łyczakowskim.