Poprzednia

ⓘ Maksymilian Grochowski




Maksymilian Grochowski
                                     

ⓘ Maksymilian Grochowski

Maksymilian Grochowski – polski ksiądz katolicki, działacz polonijny, członek Związku Polaków w Niemczech.

Studiował w seminarium duchownym w Pelplinie; po otrzymani święceń kapłańskich 24 marca 1897 trafił do parafii w Oksywiu, gdzie przebywał do 1901; następnie do 1906 był wikarym w Godziszewie, a potem – administratorem parafii w Lutowie k. Sepólna Krajeńskiego. W parafii Jana Chrzciciela w Głubczynie k. Krajenki został w 1907 proboszczem i z wsią tą związał się na stałe. Jako działacz polonijny zabiegał po zakończeniu I wojny światowej o włączenie jego parafii i całego powiatu złotowskiego, w do którego należy Głubczyn w granice tworzącego się państwa polskiego; w tym celu stawił się przed przybyłą do Krajenki 1 marca 1920 Międzynarodową Komisją Graniczną. Po tym, jak starania te okazały się bezskuteczne pozostał w parafii głubczyńskiej, aktywnie uczestnicząc w budowaniu polskich struktur oświatowych na terenie Niemiec, między innymi także nauczając języka polskiego podczas lekcji religii. Po tym, kiedy w obwodzie rejencji pilskiej utworzono w 1925 Polsko-Katolickie Towarzystwo Szkolne objął funkcję jego prezesa i piastował ją do wybuchu II wojny światowej. W Głubczynie, w którym brakowało odpowiedniego lokalu na polską szkołę, zgromadził fundusze na wykupienie odpowiedniej działki i wybudowanie na niej takiej szkoły; przyczynił się łącznie do uruchomienia 29 takich szkół w V Dzielnicy obejmującej powiat złotowski ZPwN dla około 1.3 tys. dzieci polskich. Był aktywnym działaczem Towarzystwa Ludowego i Polsko-Katolickiego Towarzystwa Młodzieży w Głubczynie i w Podróżnej.

W kwietniu 1939, po śmierci prezesa ZPwN, Bolesława Domańskiego, przyjął jego obowiązki w V Dzielnicy Związku, w Złotowie. Zaraz po wybuchu wojny w 1939, 11 września, został aresztowany. Trafił najpierw do więzienia w Złotowie, potem do obozu przejściowego w Pile. Zwolniony z niego, ciężko chory, trafił do szpitala elżbietanek w Tucznie, gdzie zmarł 7 listopada i gdzie został potajemnie pochowany.

Po wojnie ekshumowano ciało ks. Grochowskiego z potajemnej mogiły przy kościelnej dzwonnicy, przewieziono do Głubczyna i tu 9 listopada 1947 urządzono mu uroczysty ponowny pochówek; dziesięć lat później na grobie ustawiono pomnik ze znakiem Rodła. Od 12 czerwca 1982 ksiądz Grochowski jest patronem Publicznej Szkoły Podstawowej w Głubczynie.

                                     
  • Ewa 1990: W piątą stronę świata jako Dorota 1990: Życie za życie. Maksymilian Kolbe jako córka Koniora 1990: Janka jako Janka Nowak 1992: Szwadron
  • Jan Mazur Anna Nowak Jan Miszkiel Aleksander Łappo Erwin Mehlem Jadwiga Grochowska vacat Lidia Ciołkoszowa Ludwik Maria Łubieński Halina Martinowa Bohdan
  • tradycja kolędowa wraz z charakterystycznym słodkim stylem Stanisław Grochowski Za ostatniego wielkiego poetę polskiego baroku uważa się Józefa Bakę
  • lustratora dóbr królewskich na Mazowszu. W 1575 roku podpisał elekcję Maksymiliana II Habsburga. Ks. Jan Kwolek: Borukowski Jan. W: Polski Słownik Biograficzny
  • w 1575 roku. W 1575 roku w czasie wolnej elekcji głosował na cesarza Maksymiliana II Habsburga. W dniu 11 grudnia 1577 r. przeniesiony został na biskupstwo
  • s. 76. Prochwicz i Kępa 2003 s. 20. Dominiczak 1992 s. 94 - 101. Grochowski red. 1994 s. 7. Prochwicz 2003 s. 11 - 12. Dominiczak 1992 s

Użytkownicy również szukali:

...
...
...