Poprzednia

ⓘ Zamek w Harlech




Zamek w Harlech
                                     

ⓘ Zamek w Harlech

English version: Harlech Castle

Zamek Harlech – XIII-wieczny zamek-warownia w typie koncentrycznym, wzniesiony na wzgórzu klifowym u wybrzeża Morza Irlandzkiego w Harlech.

Należy do zespołu kilkunastu zamków w Gwynedd ufundowanych przez króla angielskiego Edwarda I, w ramach kampanii walijskiej. W latach 1404–1409 Harlech było de facto stolicą niezależnego państwa walijskiego powstałego po powstaniu Owaina Glyndwra. Siedem lat później podczas Wojny Dwóch Róż był oblężony, co zostało wspomniane w legendarnej pieśni "Ludzie z Harlech".

Obiekt należy do zespołu zamków i obwarowań miejskich w Gwynedd, które w 1986 roku zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

                                     

1. Dzieje

Według miejscowej tradycji, Harlech powstał na miejscu dworu Brana, jednakże badania zarówno historyczne, jak i archeologiczne potwierdziły późniejszą metrykę budowli. Jest to fundacja króla angielskiego, Edwarda I, który na terenie podbitej przez siebie Walii założył szereg miast i zamków. Zamek w Harlech był wznoszony od około 1283 roku.

Kampania walijska króla Edwarda I spowodowała konflikt między odwiecznymi wrogami, Anglikami i Walijczykami. Wybuchł on 22 marca 1282. Przywódca Walijczyków, Llewelyn Ostatni, zginął tego samego roku, dnia 11 grudnia. Jego brat Dafydd ap Gruffudd przejął dowództwo. Rycerstwo angielskie zdobyło wpierw zamek Dolwyddelan w styczniu 1283; co umożliwiło dalsze podboje, pod strefę wpływów angielskich włączono kolejne tereny, Dolinę Conwy, zamek Castell y Bere zdobyty w marcu 1283, oraz Herlech, który zajął liczący 560 wojowników oddział dowodzony przez Sir Otto de Grandison.

Według źródeł, dnia 14 maja rozpoczęto prace budowlane. Harlech jest jednym z 14 zamków wzniesionych przez króla Edwarda I w ciągu ostatnich dekad XIII stulecia. Jak wiele zamków w tym regionie, Harlech został zaprojektowany najprawdopodobniej przez anonimowego architekta znanego w literaturze jako Mistrz Jakub z St. George, który miał wznieść również zamki m.in. w Conwy, Caernerforn i Beaumaris. Budowa trwała siedem lat i kosztowała 8.190 funtów. Zewnętrzne elewacje zintegrowano ze stromymi skałami. W 1286 roku, kiedy prace budowlane prowadzono z największym rozmachem, zatrudnionych było 546 budowniczych, 115 kamieniarzy-murarzy, 30 kowali, 22 stolarzy i 227 kamieniarzy-rzemieślników.

Obiekt należy do zespołu zamków i obwarowań miejskich w Gwynedd, które w 1986 roku zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

                                     

2. Architektura

Zamek Harlech, podobnie jak pozostałe fundacje Edwarda I, stanowił element systemu obronnego obejmującego północno-zachodnie rubieże Królestwa. Wykorzystano warunki naturalne, górzyste tereny, klifowe wybrzeża morskie tak jak w przypadku Harlech, rzeki, zatoki i cieśniny.

Otoczony urwistym wybrzeżem zamek mieścił wewnątrz skał system korytarzy umożliwiających dostarczenie zaopatrzenia nie od strony lądu gdzie zamek był narażany na niebezpieczeństwa, a przez transport morski. Mimo dużej wysokości urwiska ok. 200 m. wykute w skałach korytarze i schody umożliwiały dojście do statków. Obecne wybrzeże jest oddalone ok. 1.2 km. od zamku, podczas gdy w średniowieczu wzgórze zamkowe stykało się z morzem.

Zamek ma układ koncentryczny, zbudowany został na planie regularnego czworoboku. Otoczony jest podwójnymi murami obronnymi, zewnętrznymi niższymi i wewnętrznymi wyższymi bez baszt, z wyjątkiem niewielkiej wieży wartowniczej z bramą prowadzącą na dziedziniec zamku. Ze względu na położenie w sąsiedztwie wybrzeża klifowego najbardziej ufortyfikowano zamek od strony wschodniej, gdzie znajduje się potężny budynek bramowy z parą półokrągłych wież. Brama złożona jest z kilku przejść zamykanych broną i mordowni, które trzeba przejść by dostać się do dziedzińca. Od strony wewnętrznej budynku bramy ściana jest przepruta dużymi otworami okiennymi. W obrębie dziedzińca znajduje się główna część zamku, warowna rezydencja. Ma plan zbliżony do kwadratu. Przy narożnikach wznoszą się masywne cylindryczne wieże. W obrębie rezydencji znajdują się m.in. pomieszczenia dla króla, sala audiencjonalna, kaplica.

                                     
  • państwowych. W 1911 roku zamek przekazano książętom walijskim. Wraz z zamkami w Conwy, Harlech i Beaumaris w 1986 roku zamek i mury miejskie w Caernarfon
  • zamek zamek Harlech i zamek zamek Aberswyth. Walijczykom nie udało się zdobyć żadnej z tych warowni podczas tego pierwszego zrywu narodowego. W XIV w
  • stycznia Walijczycy poddali zamek Harlech Anglikom. 25 marca kardynałowie próbując zakończyć wielką schizmę, zwołali sobór w Pizie. 5 czerwca wielka
  • Dodatek ten zawiera również 5 autentycznych fortyfikacji: Zamek w Edynburgu, Tower of London, Harlech Haut - Koenigsbourg oraz Stolzenfels. Zajmuje około 5 MB
  • Rzymskiego Katedra, opactwo św. Augustyna i kościół św. Marcina w Canterbury Katedra i zamek w Durham Krajobraz górniczy Kornwalii i Zachodniego Devonu

Użytkownicy również szukali:

...
...
...