Poprzednia

ⓘ Zderzak Łągiewki




                                     

ⓘ Zderzak Łągiewki

Zderzak Łągiewki – idea oraz prototyp amortyzatora zderzeń odprowadzającego do wirników urządzenia część energii kinetycznej zderzających się obiektów. Według twórcy Lucjana Łągiewki urządzenie istotnie zmniejsza siły i energię działające w obiekcie uderzonym. W początkowych objaśnieniach działania urządzenia twierdzono, że siły działające w pojeździe zaopatrzonym w to urządzenie są mniejsze niż wynikające z praw mechaniki Newtona. W kolejnej próbie zainteresowania przemysłu urządzeniem zmodyfikowano je, zmieniono nazwę na EPAR oraz objaśnienie działania urządzenia.

Projektanci urządzenia informowali o wielu nagrodach przyznanych projektowi EPAR i jego twórcom. W roku 2011 EPAR uzyskał złoty medal Międzynarodowej Federacji Organizacji Wynalazczych IFIA za najlepszy wynalazek pierwszej dekady XXI w.

                                     

1. Historia wynalazku

Łągiewka opracował swój zderzak w latach 90. XX wieku. Pierwsze dwie prace dotyczące zderzaka Łągiewka opublikował w roku 2000. Pierwszy prototyp zderzaka był testowany na AGH w Krakowie m.in. przez Stanisława Gumułę.

Hipotezy wynalazców dotyczące działania zderzaka Łągiewki nie zostały zatwierdzone w czasopismach naukowych listy filadelfijskiej.

Jak dotąd nie istnieje żadna praktyczna realizacja zderzaka Łągiewki. Zderzak nie wyszedł poza fazę prototypową. Wynalazek Łągiewki zainicjował powstanie Projektu EPAR, którego najważniejszym zadaniem jest rozwój koncepcji Energetycznego Przetwornika Akumulacyjno-Rozproszeniowego EPAR i wprowadzenie go do powszechnego użytku. Współtwórcą Projektu EPAR jest Stanisław Gumuła.

W roku 2011 Narodowe Centrum Badań i Rozwoju podpisało umowę o współpracy z EPAR w celu finansowania kosztów sporu z Malcolmem Smithem Uniwersytet Cambridge o prawa do patentu.

W 2011 roku twórcy donosili, że trwają prace nad umieszczeniem rozwiązań Łągiewki w barierach drogowych, a testy grupy EPAR wykazały redukcję siły zderzenia o 50–90%, a także, że zaczęto projektować zastosowanie EPAR w kuwejckich tankowcach oraz odbojnicach portowych.

Po 2011 roku aktywność publiczna zespołu ustała, a strona internetowa projektu EPAR w serwisie społecznościowym Facebook przestała być aktualizowana. Strona internetowa projektu EPAR przestała działać w roku 2015.

                                     

2. Zarys problemów i krytyka

Wynalazek jest przedmiotem krytyki ze względu na kontrowersyjne hipotezy autorów. Lucjan Łagiewka postuluje, że zmienna dynamicznie siła nie przekłada się w przekładni. Natomiast powiązany z projektem Stanisław Gumuła uważa, że działania zderzaka nie da się opisać znanymi prawami fizyki, a jego zastosowanie umożliwia zmniejszenie sił podczas zderzenia.

Wynalazca sugeruje, że dzięki zderzakowi przyspieszenie odczuwane przez pasażerów w chwili zderzenia jest mniejsze niż przyspieszenie samochodu mierzone względem przeszkody. Oznaczałoby to, że zderzak zmienia bezwładność masy przełożonej. Krytycy wynalazku wskazują, że opublikowana dokumentacja występowania tego zjawiska w zderzaku Łągiewki nie jest zweryfikowana.