Poprzednia

ⓘ Lucjan Altberg




Lucjan Altberg
                                     

ⓘ Lucjan Altberg

Lucjan Altberg – polski prawnik.

Od 1895 uczył się w liceum w Płocku, skąd w roku 1899 musiał przenieść się do liceum w Kaliszu wskutek represji za udział w demonstracji. Od 1904 studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a od 1905 na uczelniach niemieckich oraz na Uniwersytecie Petersburskim, na którym uzyskał dyplom w 1911. Po nauce praktykował w kancelariach adwokackich w Warszawie i Petersburgu. W czasie ruchów rewolucyjnych w Rosji zapoczątkowanych w 1917 r. działał politycznie jako członek Obozu Demokratyczno-Niepodległościowego i w 1918 r. więziony był przez bolszewików. W trakcie wojny polsko-bolszewickiej był delegatem Polskiego Czerwonego Krzyża w rozmowach ze stroną radziecką oraz był konsultantem polskich delegacji państwowych na konferencjach w Mińsku i Rydze. Od 1920 adwokat. Po wojnie pracował jako radca prawny. W czasie II wojny światowej z powodu swojego żydowskiego pochodzenia uwięziony przez władze niemieckie w getcie w Warszawie. Przetrwał dzięki ucieczce i przyjęciu fałszywego nazwiska Laskowski, przy którym pozostał po zakończeniu okupacji, pracując dalej jako radca prawny i arbiter Polskiej Izby Handlu Zagranicznego. Specjalizował się w zakresie prawa inwestycyjnego oraz prawa budowlanego. Spoczął na warszawskim cmentarzu ewangelicko-reformowanym.

Bibliografia

  • Kijas A., 2000: Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Inst. Wydawniczy PAX, Wydawnictwo Poznańskie. ​ISBN 83-211-1340-0 ​