Poprzednia

ⓘ Mototerapia




                                     

ⓘ Mototerapia

Mototerapia – całościowy, wielowymiarowy proces terapeutyczny. Daje możliwość całościowego leczenia zaburzeń i nieprawidłowości lub opóźnienia w rozwoju, w przetwarzaniu percepcji i w zdolności ruchowej, w zdolności przeżywania. Leczy zaburzenia nastroju emocjonalnego oraz zaburzenia zachowań społecznych.

Mototerapia należy do dziedziny motopedagogiki, który to termin jest z reguły używany jako pojęcie nadrzędne dla mototerapii. W zależności od specjalizacji terapii i praktycznego zastosowania, terapia motopedagogiczna zorientowana jest na cele pedagogiczno-prewencyjne → motopedagogika lub terapeutyczno-rehabilitacyjne → mototerapia. Mototerapia uważana jest za zorientowaną na ruch metodę leczenia zaburzeń, opóźnień i nieprawidłowości zachowania i wydajności. Mototerapia ma działanie rehabilitacyjne i należy do obszaru leczenia klinicznego. Mototerapeuta rozpoczyna pracę na podstawie lekarskiego wskazania do leczenia, za punkt wyjścia biorąc indywidualne symptomy oraz na ich podstawie opracowując program terapeutyczny.

                                     

1. Zaburzenia leczone mototerapią

  • zaburzenia koncentracji, odwracanie uwagi
  • niepokój motoryczny, nadaktywność
  • niezręczność i niepewność ruchowa
  • opóźnienie rozwoju motorycznego
  • nieprawidłowa koordynacja ciała i motoryka ręki
  • zaburzenia uwagi

Zaburzeniom tym często towarzyszą:

  • wahania nastroju, niestabilność emocjonalna
  • trudności w nawiązywaniu kontaktów i tworzeniu więzi
  • zaburzenia w zabawie i w nauce
  • odmowa współuczestnictwa i wycofanie społeczne
  • zahamowanie lub zwiększona agresja w zachowaniu
  • niskie poczucie wartości
  • lęk przed sytuacjami ruchowymi i wyzwaniami wydajnościowymi
  • częste poczucie niepowodzenia i frustracja