Poprzednia

ⓘ Autonomiczni nacjonaliści




Autonomiczni nacjonaliści
                                     

ⓘ Autonomiczni nacjonaliści

Autonomiczni nacjonaliści – nacjonaliści i narodowi socjaliści nie tworzący sformalizowanych struktur organizacyjnych ani partyjnych. Działają w wielu krajach Europy.

                                     

1. Historia

Pierwsze ruchy tego rodzaju pojawiły się w Niemczech około 2000 roku, jako jedna z odmian działalności skrajnej prawicy, która odeszła od subkultury skinhead i zaczęła wykorzystywać formy i taktykę działania ruchów anarchistycznych również antyfaszystowskich, a szczególnie – Antify, jak np. czarny blok der schwarze Block czy też grafik. Sama koncepcja działania w podobny sposób pojawiła na początku lat 80 XX w. w Hiszpanii, rozpropagowana przez radykalne nacjonalistyczne ugrupowanie Komórki Autonomiczne "Bases Autónomas”.

Po 2000 roku, część działaczy skrajnej prawicy w Niemczech zaczęła adaptować skrajnie lewicową taktykę działania, m.in. ubioru jednolity ubiór na czarno, kefija czy koszulki z Che Guevarą, symbolikę i taktykę działania czarny blok.

Z czasem taktyka autonomicznego nacjonalizmu rozpowszechniła się wśród niektórych środowisk nacjonalistycznych całej Europy. Jedną z pierwszych grup tego typu w Polsce były śląskie "Białe Orły”.

                                     

2. Poglądy i działanie

Autonomiczni nacjonaliści nie są ideologicznie zgodni w każdej kwestii, ale da się wyobrębnić wspólne postulaty dla tego środowiska: antykapitalizm, antykomunizm, antysyjonizm, antydemokratyzm i nacjonalizm.

Członków ruchu łączy nacjonalizm, deklarują niechętną postawę wobec wielokulturowości i globalizmu, wśród których upatrują zagrożenia dla cywilizacji europejskiej i tożsamości poszczególnych narodów. Jako wrogą tejże uważają także m.in. ekspansję islamu czy obecną politykę USA i Izraela. Ideologicznie często zajmują pozycje bliskie strasseryzmowi. Na manifestacjach posługują się też symbolem strasseryzmu – mieczem i młotem.

Działania ANów opierają się na organizacji koncertów muzycznych, marszów i pochodów "Czarny blok”, stosowaniu propagandy w postaci plakatów, wlepek czy banerów, promocji własnych poglądów w Internecie itp. Szczególnie często eksponowanym symbolem jest krzyż celtycki.