Poprzednia

ⓘ Królewskie Saudyjskie Siły Powietrzne




Królewskie Saudyjskie Siły Powietrzne
                                     

ⓘ Królewskie Saudyjskie Siły Powietrzne

Królewskie Saudyjskie Siły Powietrzne – wojska lotnicze Królestwa Arabii Saudyjskiej, najliczniejsze na Bliskim Wschodzie na równi z Siłami Powietrznymi Izraela, posiadają ponad 500 statków powietrznych. Głównym konfliktem, w którym brały udział, była Wojna domowa w Jemenie.

                                     

1. Historia

W 1971 roku w ramach programu Peace Hawk obok 30 posiadanych F-5E, zamówiono 20 sztuk dwumiejscowych F-5B. Dostawy samoloty rozpoczęto w 1974 roku i po kilku latach 4 z nich przekazano Jemenowi.

Do lat 80. podstawowymi saudyjskimi myśliwcami były brytyjskie English Electric Lightning 5 F.52 i 2 T.54 dostarczone w 1967, 35 F.53 i 6 T.55 dostarczone w latach 1968-1969 oraz amerykańskie Northrop F-5 Tiger II. Arabia Saudyjska otoczona przez posiadających zdecydowaną przewagę w uzbrojeniu oraz potencjale ludzkim Egipt, Izrael, Irak i Iran nie była w stanie obronić swojego rozległego terytorium i największych na świecie rezerw ropy nafowej przed ewentualną agresją. Nowa koncepcja strategicznej współpracy z USA, uzgodniona przez późniejszego króla – księcia Fahda: bezpieczeństwo za ropę, zakładała ciągłość dostaw i stabilność cen surowca w zamian za zaopatrywanie Arabii Saudyjskiej w nowoczesne uzbrojenie i wszelką pomoc, gdyby monarchia była zagrożona. Efektem tej współpracy był program Peace Sun w ramach którego Królestwo kupiło za 2.85 mld USD 62 myśliwce McDonnell Douglas F-15 Eagle 47 C i 15 D, które dostarczono w latach 1981-1983, a wraz z nimi 1000 pocisków AIM-7F Sparrow. Umowę usiłował zablokować Izrael, który od 1977 wykorzystywał już F-15A/B, w ramach kompromisu 2 samoloty zatrzymano w USA, na terenie kraju mogło bazować do 60 F-15 limit zniesiono w 1990, samoloty miały służyć wyłącznie do obrony przestrzeni powietrznej broń defensywna.

F-15, które zastąpiły w roli myśliwców przechwytujących przestarzałe Lightningi, miały równoważyć dysproporcje sił przeciwko uzbrojonym w setki amerykańskich samolotów lotnictwu Iranu IIAF IRIAF po obaleniu proamerykańskiego szacha w 1979 oraz wyposażane z pomocą Francji i ZSRR irackim IQAF. W 1980 roku iracka inwazja na Iran rozpoczęła gigantyczne zbrojenia kraju rządzonego przez Husseina, a Arabię Saudyjską zmusiła do poszukiwania broni ofensywnej, która mogłaby ją zabezpieczyć przed podobnym scenariuszem. Na zaopatrzenie w nowoczesne samoloty szturmowe w 1985 roku zgodziła się Wielka Brytania, która w latach 1986-1991 dostarczyła 48 szturmowych Panavia Tornado IDS, a w latach 1989–1990 24 przechwytujące Tornado ADV. Umowa ich zakupu o wartości 7 mld GBP nazwano Al Yamamah, zawierała także uzbrojenie: bomby JP233, pociski Sea Eagle, ALARM i Skyflash dla wersji ADV oraz po 30 BAe Hawk i Pilatus PC-9.

W 1984 roku saudyjskie F-15C zestrzeliły parę irańskich F-4E Phantom oba typy produkcji McDonnell Douglas, możliwe że byli to uciekinierzy, a jeden z samolotów schronił się w Iraku. W odpowiedzi na zajęcie przez Irak Kuwejtu w 1990 roku USA przekazały Arabii Saudyjskiej 20 F-15C i 4 F-15D z zapasów USAF, w czasie I wojny w Zatoce Perskiej piętnastki z obu krajów wykonywały wspólne patrole, w czasie jednej potyczki saudyjski F-15C zestrzelił dwa irackie Dassault Mirage F1. Arabia Saudyjska poniosła większość kosztów Operacji Desert Storm, która doprowadziła do odbicia Kuwejtu. Do 1992 Stany Zjednoczone dostarczyły jeszcze 9 F-15C i 3 F-15D zamówione w 1987 za 500 mln USD. W 1992 USA zgodziły się na sprzedaż w ramach programu Peace Sun IX za 9 mld USD 72 wielozadaniowych samolotów szturmowych F-15E Strike Eagle częściowo zubożałych, oznaczonych F-15S. Maszyny dostarczono między 1995 i 1999. McDonnell Douglas uzyskał zgodę na eksport szturmowych F-15 dla Saudów przy trzecim podejściu, w 1992 fiaskiem zakończył się wniosek do Kongresu dotyczący zgody na 24 jednomiejscowe F-15F. W ramach kontraktu Al Yamamah II między 1996 i 1998 dokupiono też 48 Tornado IDS oraz 20 Hawków i 20 PC-9, wartość umowy wyniosła 17 mld GBP.

                                     

2. Obecnie

W 2006 roku podpisano długoletni kontrakt utrzymania saudyjskiej floty powietrznej pod nazwą Tornado Sustainment Programme. Samoloty Tornado IDS otrzymały w 2015 roku możliwość przenoszenia pocisków kierowanych Brimstone. Zamontowano nowe elementy awioniki, a także rozszerzono możliwości przenoszenia uzbrojenia precyzyjnego.

W 2006 Królestwo podpisało z Wielką Brytanią kontrakt Al Salam na dostawę 72 samolotów Eurofighter Typhoon, wartość samych samolotów wyniesie 4.4 mld GBP, a razem z uzbrojeniem i serwisem nawet 10 mld GBP. Na kontraktach z Arabią Saudyjską British Aerospace i BAE Systems zarobiło do 2006 43 mld GBP. Pod koniec 2011 roku podpisano z USA największy w historii kontrakt na dostawę 84 nowych F-15SA ulepszone F-15E oraz modernizację 70 F-15S do tegoż standardu, jego wartość dochodzi do 29.4 mld USD, a pierwsze samoloty maja być dostarczone w 2015.

W 2012 podpisano z BAE Systems umowę o sprzedaży 22 odrzutowców szkolenia zaawansowanego BAE Hawk AJT wraz z 55 turbośmigłowymi Pilatus PC-21 BAE występowało jako pośrednik Pilatusa także podczas poprzednich transakcji i pakietem logistycznym o wartości 1.6 mld GBP. PC-21 mają być dostarczane od 2014, a nowe Hawki od 2016 roku.

Większość saudyjskiego uzbrojenia jest kupowana w USA i Europie za rekordową na rynku zbrojeń wartość. Przy okazji kolejnych kontraktów wojskowych z Arabią Saudyjską politycy podnoszą kwestie łamania praw człowieka przez ten kraj.

                                     

3. Organizacja

Bazy

  • 8 Skrzydło RSAF w Dżudda
  • 3 Skrzydło RSAF w Dhahran
  • 1 Skrzydło RSAF w Hafar al-Batin
  • 4 Skrzydło RSAF w Rijad
  • 6 Skrzydło RSAF w Al-Chardż
  • 2 Skrzydło RSAF w Taif
  • 11 Skrzydło RSAF w Dhahran
  • 7 Skrzydło RSAF w Tabuk
  • 5 Skrzydło RSAF w Chamis Muszajt

Wojska obrony powietrznej

Od 1970 w ramach sił zbrojnych działają niezależnie od wojsk lądowych, jako czwarty rodzaj sił zbrojny wojska obrony powietrznej ang. Royal Saudi Air Defens, RSAD, wykorzystują one amerykańskie systemy zakupione w latach 80. i 90.

Systemy radarowe:

  • 6 Northrop Grumman AN/TPS-43
  • 17 Lockheed Martin AN/FPS-117

Systemy przeciwlotnicze:

  • Raytheon MIM-23B Improved HAWK 16 baterii, około 1000 pocisków
  • Raytheon MIM-104 Patriot PAC-2 21 baterii, około 1000 pocisków
                                     

4.1. Wyposażenie Obecne

Do transportu rodziny królewskiej wykorzystywana jest flota kilkunastu luksusowych odrzutowców i śmigłowców m.in. Airbus A340, Boeing 737, Boeing 747, latających w barwach linii Saudi Arabian Airlines Royal Flight.

Wojska lądowe i marynarka wykorzystują śmigłowce AH-64 Apache, UH-60 Blackhawk, Eurocopter Dauphin, Eurocopter Super Puma, także Ministerstwo spraw wewnętrznych posiada własne UH-60, czy Kawasaki-Vertol 107.

                                     

4.2. Wyposażenie Historyczne

Bojowe

  • Northrop F-5 Tiger II - 83× F-5E od 1974.
  • BAC Lightning - 5× F.52, 35× F.53, 2× T.54, 6× T.55 w latach 1967–1986.
  • North American F-86 Sabre - 20× F-86F od 1958.
  • Douglas B-26 Invader - 8× B-26B, 1 TB-26B od 1954.
  • De Havilland Vampire - 4× FB-5 od 1957.
  • Hawker Hunter - 4× F.60, 2× T.70 od 1966.
  • Panavia Tornado - 24× ADV w latach 1989–2006
  • BAC Strikemaster - 37× Mk.80, 10× Mk.80A w latach 1968–1995.

Treningowe

  • de Havilland Canada DHC-1 Chipmunk - 12 od 1956.
  • North American T-28 Trojan - 10× T-28A od 1959.
  • de Havilland Tiger Moth - 2 od 1950.
  • Avro Anson - 2 od 1950.
  • Cessna 180 - 2 od 1959.
  • Temco T-35 Buckaroo - 10 od 1952.
  • Bücker Bü 181 - 2 od 1958.
  • Cessna 310 - 1× 310K od 1966.
  • Beechcraft T-34 Mentor - 10 od 1957.
  • Auster Aiglet - 6 od 1952.
  • Lockheed T-33 Shooting Star - 20× T-33A od 1957.
  • North American T-6 Texan - 10 od 1952.

Transportowe

  • Douglas C-47 Skytrain - 3× C-47 od 1952.
  • Lockheed C-130 Hercules - 9× C-130E od 1965.
  • Learjet 25 - 1 od 1980.
  • British Aerospace Jetstream 31 - 2 VIP od 1987.
  • Boeing 707 - 5× KE-3A w latach 1986-2015.
  • Vickers Varsity - 1 VIP od 1959.
  • Fairchild C-123 Provider - 6× C-123B od 1957.
  • CASA C-212 - 40× C-212-200M od 1983.

Śmigłowce

  • Westland Whirlwind HAR-3 - 1 od 1958.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...