Poprzednia

ⓘ Henryk Hryniewski




Henryk Hryniewski
                                     

ⓘ Henryk Hryniewski

Henryk Hryniewski, gruz. ჰენრიხ ჰრინევსკი – polski malarz, architekt, działacz społeczny, badacz architektury Gruzji.

                                     

1. Życiorys

Urodził się w Kutaisi w rodzinie polskiego zesłańca Wiktora Hryniewskiego. Po śmierci ojca wraz z matką wyjechał do Włoch.

Ukończył studia na politechnice we Florencji i rozpoczął studia na akademii sztuk pięknych, lecz musiał powrócić do Kutaisi w celu odbycia obowiązkowej służby wojskowej. Po czym kontynuował studia na wydziale architektury politechniki w Karlsruhe, by potem ukończyć studia artystyczne we Włoszech.

W 1898 zamieszkał na stałe w Tbilisi i zajął się badaniem średniowiecznych zabytków Gruzji. W 1912 komisja pod kierownictwem Iwana Dżawachiszwilego powierzyła Hryniewskiemu wykonanie ilustracji do dzieł klasyka literatury gruzińskiej Ilii Czawczawadze. Dzieło ukazało się w 1914.

Od 1902 wykładał na uczelni Kaukaskiego Towarzystwa Popierania Sztuk Pięknych, w latach 1918–1921 sprawował funkcję jej dyrektora. Był współzałożycielem Akademii Sztuki w Tbilisi i w latach 1922–1937 jej profesorem, a od 1927 - prorektorem. Zaprojektował architekturę i wystrój budynku Banku Szlacheckiego ul. Gudiaszwili 3, obecnie Biblioteka Parlamentu Gruzji.

Stworzył ikonostas w świątyni Kaszweti św. Jerzego w Tbilisi.

Zginął podczas represji w 1937. Jego żona, Włoszka Maria Perini 1873–1939, opuściła Gruzję natychmiast po aresztowaniu jej męża.

                                     
  • rzecz rodu Sanguszków, lecz niejawnie wspierającego takich polityków jak Henryk Rewakowicz, Karol Lewakowski i ks. Stanisław Stojałowski, w konserwatywne
  • Jędrzejewicz: W służbie idei. Fragmenty pamiętnika i pism. Londyn: 1972. Henryk Mościcki, Włodzimierz Dzwonkowski: Parlament Rzeczypospolitej Polskiej 1919 - 1927
  • Tadeusz Tomaszewski 1949 1950 Roman Odzierzyński 1950 1953 Jerzy Hryniewski 1954 Stanisław Mackiewicz 1954 1955 Hugon Hanke 1955 Antoni Pająk
  • A.M.E Plus Group Sp. z o.o., 2005. ISBN 83 - 921401 - 3 - 3. Źródła drukowane Henryk Mościcki, Włodzimierz Dzwonkowski: Parlament Rzeczypospolitej Polskiej 1919 - 1927
  • Tadeusz Tomaszewski 1949 1950 Roman Odzierzyński 1950 1953 Jerzy Hryniewski 1954 Stanisław Mackiewicz 1954 1955 Hugon Hanke 1955 Antoni Pająk

Użytkownicy również szukali:

...
...
...